مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - «انفاق» در تعبيرات زيباى قرآن
تحويل مىگيرد. زنهار! كه بى حرمتى كنى و يا فقيرى را تحقير نمايى.
آيه شريفه فوق در آيه ١١ سوره حديد نيز تكرار و جملهاى هم بر آن افزوده شده است. «مَنْ ذَا الَّذى يَقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ وَ لَهُ اجْرٌ كَريمٌ ...»
يعنى [اوّلًا] چند برابر به او برمىگرداند و [در مرحله بعد] اجر كريم و پاداش پرارزش در انتظار اوست.
دوّم- در آيه ٩٢ سوره آل عمران مىخوانيم: «لَنْ تَنالُوا البِّرَ حَتّى تُنْفِقُوا مِمّا تُحِبُّونَ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَىءٍ فَانَّ اللّهَ بِهِ عَليمٌ» هرگز به [حقيقت] نيكوكارى نمىرسيد مگر اين كه از آنچه دوست داريد، [در راه خدا] انفاق كنيد، و آنچه انفاق مىكنيد، خداوند از آن آگاه است.
و نيز در آيه شريفه ٢٦٧ سوره بقره آمده است: «يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا انْفِقُوا مِنْطَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمّا اخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الارْضِ ...» اى ايمان آورندگان از دستاوردهاى نيكوى خويش و از آنچه برايتان از زمين رويانديم انفاق كنيد.
غذاى مانده، لباس مندرس و پاره، ميوه گنديده، لوازم زايد و مانند اينها را انفاق نكنيد كه بىارزشاند، بلكه از چيزهاى خوب و ارزشمند خود انفاق كنيد. و حتّى در آيه مورد بحث به فراتر از اين دستور مىدهد كه نه تنها از دستاوردهاى خوب و ارزشمند خود انفاق كنيد، بلكه چيزى را در راه خداوند به نيازمندان بدهيد كه خود دوست مىداريد. همان غذايى كه خود مىخوريد در انفاقتان به نيازمندان بخورانيد. همان جامهاى كه بر تن فرزندان خود مىكنيد، بر فرزندانشان بپوشانيد و همان آسايشى كه براى خود و خانواده خود مىخواهيد، براى آنان بخواهيد و فراهم آوريد.
در نظام ارزشى اسلام، آنچه كه اهمّيّت دارد، كيفيّت و چگونگى عمل است نه كميّت و مقدار آن. گاهى يك دانه خرماى انفاق شده از هزاران دانه خرماى ديگر باارزشتر است؛ چرا كه شايد از مال حلال نبوده باشد و يا انفاق به قصد ريا