مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣ - تسبيح تمام موجودات جهان

اين كه چگونه دلى مى‌تواند سخت‌تر از سنگ باشد قرآن مجيد در همين آيه توضيح مى‌دهد و در آن سه بركت از بركات سنگ را برمى‌شمارد:

اوّل- بعضى از سنگها در دل كوهها شكافته مى‌شوند و چشمه‌ها از آن مى‌جوشد و نهرهاى آب از آنها جارى مى‌شود و از اين آبها، كشتزارها و گياهان و جانوران سيراب مى‌شوند و بدان زنده مى‌شوند و جان مى‌گيرند. آرى سنگ بركتى چنين مهم دارد؛ ولى قلب بنى اسرائيل نه منبع جوشان فضيلت است و نه چشمه سار زلال علم و حكمت و نه كانون عاطفه و نه جاى مهر و محبّت! براستى كه قلب اينان سخت‌تر از سنگ است!

دوّم- بعضى از سنگها نيز ترك‌ها و شكاف‌هاى كوچكى پيدا مى‌كنند و همچون حوضچه‌اى اندك آبى را در خود نگه مى‌دارند، كه گر چه با آن نمى‌توان كشتزارها و درختان و جانوران را سيراب كرد، ولى ممكن است رهگذر تشنه‌اى را از كام مرگ برهاند؛ امّا قلب بنى اسرائيل سنگدل اين مقدار ناچيز هم اثرى از مهر و محبّت در خود ندارد.

سوّم- بعضى از اين سنگها از خوف و ترس خداوند از بالاى كوه فرو مى‌ريزند و در برابر عظمت آفريدگار يكتا و توانا فروتنى مى‌كنند و خضوع نشان مى‌دهند؛ همان طور كه آيه شريفه ٢١ سوره حشر نيز بر اين مطلب دلالت دارد، خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: «لَوْ انْزَلْنا هَذَا الْقُرآنَ عَلى‌ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِّنْ خَشْيَةِ اللّهِ وَ تِلْكَ الْامْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُون‌» اگر اين قرآن را بر كوهى نازل مى‌كرديم مى‌ديدى كه در برابر عظمت خدا خاشع مى‌شد و از خوف خدا مى‌شكافت، اين مثالهايى است كه براى مردم مى‌زنيم، شايد در آن بينديشند!

تسبيح تمام موجودات جهان‌

خضوع و خشوع سنگها و كوهها در برابر قدرت و شكوه خداوند، بطور كلّى‌