مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤ - چهره منافقان در قرآن

مى‌توان گفت از پيدايش انسان بر روى زمين، نفاق و منافقان نيز پيدا شده و دشمنى آنان با بشريّت آشكار شده است.

اين كه منافقان را خطرناك‌ترين دشمنان در جوامع انسانى ناميده‌اند، از آن جاست كه منافق به لباس دوست درمى‌آيد و در خفا دشمنى مى‌ورزد.

دشمن ستيزى كه يكى از صفات مشترك انسانهاست، درباره منافق كارايى خود را از دست مى‌دهد؛ زيرا كه منافق به ظاهر خود را دوست نشان مى‌دهد و بدين خاطر است كه از هر دشمنى، دشمن‌تر است و شايد به علّت همين امر باشد كه در قرآن، از منافق با شديدترين تعبيرات ياد و اشاره شده است.

چهره منافقان در قرآن‌

همانطور كه ذكر شد، قرآن مجيد با شديدترين تعبيرات از منافقان ياد كرده است كه به چند نمونه از آن اشاره مى‌شود:

الف- خداوند در آيه ٤ سوره منافقين مى‌فرمايد: «هُمُ العَدُوّ فَاحْذَرْهُمْ» منافقان دشمنان واقعى هستند، پس از آنان بر حذر باش.

قرآن مجيد دشمنان مسلمانان را معرّفى كرده است؛ [١] ولى در هيچ آيه‌اى چنين تعبير شديدى كه در آيه مذكور بيان شده، درباره هيچ يك از دشمنان دينى بيان نشده است. برابر قواعد زبان عربى، اين جمله دلالت بر آن مى‌كند كه منافقان «عدو» و دشمن حقيقى انسان محسوب مى‌شوند.

ب- در ادامه آيه مذكور آمده است: «قاتَلَهُمُ اللّهُ انّى‌ يُؤْفَكُونَ» خداوند آنها را [منافقان‌] بكشد، چگونه از حق منحرف مى‌شوند؟

اين بيان تند قرآنى منحصر به فرد است. «خدا منافقان را بكشد ...» در قرآن‌

[١]- در قرآن، شيطان، كافران، مجرمان و منافقان از جمله دشمنان انسان شمرده شده‌اند. براى‌توضيح بيشتر ر. ك. المعجم المفهرس قرآن مجيد، كلمه «عدّو».