مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٨ - جسمانى و روحانى بودن معاد

آخرت ايمان نمى‌آورند، در عذاب و گمراهى دورى هستند [و نشانه گمراهى آنها همين انكار شديد است‌]. [١]

قرآن مجيد براى اثبات معاد جسمانى و روحانى به مثل تمسّك جسته است؛ همان گونه كه سيره قرآن در مورد تفهيم، استفاده از مثل است، براى اين مطلب نيز سه مثل ذكر شده است:

١- مثال به زندگى گياهان و تشبيه جهان پس از مرگ، به زنده شدن گياهان.

٢- مثال به دوران جنين كه خلقت انسان از نطفه كوچكى شروع مى‌شود و هر روز براى جنين، يك معاد و زندگى جديدى به شمار مى‌رود.

٣- مثال به خواب اصحاب كهف، كه خواب آنها همانند مرگ بود و خداوند پس از سالهاى طولانى آنها را زنده گردانيد.

وگرنه چطور ممكن است كسى سيصد و اندى سال بخوابد در حالى كه نه آبى بنوشد و نه غذايى بخورد و سپس سالم از خواب برخيزد؟

بنابر آيه قرآن، اصحاب كهف در حدود يك ميليون روز خواب بودند. اين افراد بى آن كه آبى بنوشند و غذايى بخورند بعد از اين مدّت طولانى، سالم از خواب برخاستند؛ در حالى كه يك انسان بطور عادى، دو تا سه روز بيشتر بدون آب و غذا دوام نمى‌آورد.

يكى از شگفتيهاى خلقت، قلب انسان است؛ تعداد ضربان قلب هر انسان در هر روز در حدود ١٠٠ هزار بار است. حال اگر عمر معمولى يك انسان را هفتاد سال بدانيم، بيش از ٢٥٠ ميليون بار اين قلب ضربان دارد. (عجباً لحكمة اللّه!)

اگر تنها قلب انسان براى خداشناسى وجود داشت، كافى بود كه انسان سر تسليم در مقابل خالق خود فرو آورد و در نتيجه، اگر بدن اصحاب كهف با همان‌

[١]- براى آگاهى بيشتر از مسايل مربوط به معاد جسمانى، به تفسير پيام قرآن، جلد ٥، صفحه ٣٠٧ مراجعه كنيد.