مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١ - اسوه اخلاق در ارزشهاى اخلاقى

افسران، قضات، علما، تجّار، كشاورزان، وزرا، مسئولان كشورى و ... مورد سفارش قرار مى‌دهند؛ ولى وقتى به قشر محروم جامعه مى‌رسند، تعبير زيبايى دارند كه آن تعبير در مورد هيچ يك از گروه‌هاى فوق ديده نمى‌شود. آن حضرت مى‌فرمايند: «ثُمَّ اللّهَ اللّهَ فى الطَّبَقَةِ السُّفْلَى‌ مِنَ الَّذينَ لَا حِيلَةَ لَهُمْ ...» اى مالك! خدا را خدا را درباره طبقه محروم جامعه فراموش نكن! كسانى كه گريزى براى آنها نيست؛ و نيازمند و از كار افتاده‌اند. مبادا اينها را به دست فراموشى بسپارى! در ميان اين گروه، عدّه‌اى اظهار فقر و نياز مى‌كنند، ولى عدّه ديگر راضى به اظهار فقر نيستند كه بايد بدون تقاضا به آنها بخشش كنى، بخشى از بيت المال را مخصوص اين افراد قرار بده. به كسانى كه در دست رسند، خود نظارت كن؛ و كسانى كه دور هستند، نمايندگان مطمئنّى را برگزين تا به امور آنان رسيدگى كنند.

با آنها به گرمى برخورد كن تا احساس شخصيّت كنند. تمام احتياجات آنها را برآورده ساز حتّى امور جزيى آنها از نظر تو مخفى نماند و گرنه مورد بازخواست خداوند قرار خواهى گرفت. در ايّام هفته ساعت يا روزى را معيّن كن تا مردم آزادانه با تو ملاقات كنند و مشكلاتشان را در ميان بگذارند؛ چه اين كه گاهى وسطه‌ها اخبار و رخدادها را ناقص به تو مى‌رسانند و ...»

آفرين بر اين سخنان زيبا، كه چون خورشيد بعد از هزار و اندى سال مى‌درخشد و روز به روز بر زيبايى و درخشش آن اضافه مى‌گردد؛ و هزاران آفرين بر گوينده اين سخنان جاويد، كه شايسته است زمامداران عالم آن را با آب طلا بنگارند و سرلوحه كار خود قرار دهند.

عجبا! اين اسوه اخلاق، يك زمامدار و حاكم است كه اين گونه درباره مردم مستضعف و محروم سفارش مى‌كند! دولت مردان دنياى غرب نيز نوع ديگرى از