مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٢ - عالىترين نمونه انفاق در قرآن

مرتبه نيستند. مسلمانى كه از دو قرص نان خود، يك قرصش را انفاق مى‌كند، با مسلمانى كه ده قرص نان دارد و يك قرص انفاق مى‌كند، يكسان پاداش نمى‌گيرند. انسانى كه به يك خانواده نيازمند بدون اظهار نياز، كمك مى‌كند با شخصى كه به محتاج طلب كرده، كمك مى‌كند، به يك ميزان اجر نمى‌برند.

خلاصه اين كه، زمان، مكان، ويژگى‌ها و موضوع انفاق، كمك كننده و كمك شونده، كيفيّت كمك، همه و همه در نتيجه كار تأثير مى‌گذارند و شخصى كه همه اين شرايط را به خوبى دارا باشد، به درجه‌اى مى‌رسد كه ديگر اجر او بى حساب است‌ «يُرْزَقُونَ فيها بِغَيْرِ حِسابٍ». [١]

عالى‌ترين نمونه انفاق در قرآن‌

در قرآن مجيد سوره‌اى است به نام «دهر» يا «انسان» يا «ابرار»، كه در شأن يك انفاق پاك و خالص نازل شده است و در آن زيباترين نعمت‌هاى بهشتى براى انفاق كنندگان در نظر گرفته شده است.

عامّه و خاصّه نقل كرده‌اند كه «امام حسن و امام حسين عليهم السلام بيمار شدند.

حضرت على عليه السلام به منظور شفاى آنان، سه روز روزه نذر كرد. حضرت زهرا عليها السلام و فضّه هم به اين نذر پيوستند، پس از شفا يافتن آن دو بزرگوار، همگى حتّى امام حسن و امام حسين عليهما السلام روزه گرفتند. فاطمه زهرا عليها السلام براى افطارى، پنج قرص نان جو آماده كرده بود، هنگام افطار، فقيرى در خانه را زد و تقاضاى كمك كرد. تمام اعضاى خانه، با وجود گرسنگى و نيازشان به نان، نان افطارى خود را به آن فقير دادند و با آب افطار كردند. روزهاى دوّم و سوّم نيز، يتيمى و اسيرى درخواست كمك كردند و آن عزيزان نان‌هاى افطارى خود را به آنان بخشيدند. روز چهارم در

[١]- سوره مؤمن، آيه ٤٠.