برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٣٦)- باز مى‌فرمايد: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

تعبير به نعمت در اينجا نيز به خاطر همان لطفى است كه در آيه قبل به آن اشاره شد.

(آيه ٣٧)- در تعقيب آيات گذشته كه بعضى از حوادث رستاخيز را بازگو مى‌كرد، در اينجا همچنان ادامه همان بحث و ذكر خصوصيات ديگرى از صحنه قيامت، و چگونگى حساب، و مجازات، و كيفر است.

نخست مى‌فرمايد: «در آن هنگام كه آسمان شكافته شود، و همچون روغن مذاب گلگون گردد» حوادث هولناكى رخ مى‌دهد كه تاب تحمل آن را نخواهيد داشت‌ (فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ).

از مجموع آيات «قيامت» به خوبى استفاده مى‌شود كه در آن روز نظام كنونى جهان بكلى در هم مى‌ريزد، و حوادث بسيار هولناكى در سرتاسر عالم رخ مى‌دهد، كواكب و سيارات و زمين و آسمان دگرگون مى‌شوند، و مسائلى كه تصور آن امروز براى ما مشكل است واقع مى‌گردد، از جمله چيزى است كه در آيه فوق آمده كه كرات آسمانى از هم مى‌شكافد و به رنگ سرخ و به صورت مذاب همچون روغن در مى‌آيد.

(آيه ٣٨)- و از آنجا كه اعلام وقوع اين حوادث هولناك در صحنه قيامت، و يا قبل از آن هشدارى است به همه مجرمان و مؤمنان، و لطفى است از الطاف الهى، بعد از آن، همان جمله سابق را تكرار فرموده، مى‌گويد: «پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد»؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ).

(آيه ٣٩)- در اين آيه از حوادث تكوينى قيامت، به وضع انسان گنهكار در آن روز، پرداخته، مى‌افزايد: «در آن روز هيچ كس از انس و جن از گناهش سؤال نمى‌شود» (فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ).

چرا سؤال نمى‌كنند؟ براى اين كه همه چيز روشن است، و در چهره انسانها همه چيز خوانده مى‌شود.