برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩ - فضيلت تلاوت سوره

هستند) در حالى كه خودشان مى‌دانند» دروغ مى‌گويند (و يحلفون على الكذب و هم يعلمون).

اين راه و رسم منافقان است كه پيوسته براى پوشانيدن چهره زشت و منفور خود به سوگندهاى دروغ پناه مى‌برند، در حالى كه عملشان بهترين معرف آنهاست.

(آيه ١٥)- بعد به عذاب دردناك اين منافقان لجوج اشاره كرده، مى‌فرمايد:

«خداوند عذاب شديدى براى آنها فراهم ساخته است» (اعد الله لهم عذابا شديدا).

و بدون شك اين عذاب عادلانه است؛ «چرا كه آنها اعمال بدى انجام مى‌دادند» (انهم ساء ما كانوا يعملون).

(آيه ١٦)- سپس براى توضيح بيشتر در مورد نشانه‌هاى اين منافقان مى‌گويد: «آنها سوگندهاى خود را سپرى قرار دادند و مردم را از راه خدا باز داشتند» (اتخذوا ايمانهم جنة فصدوا عن سبيل الله).

قسم ياد مى‌كنند كه مسلمانند و هدفى جز اصلاح ندارند در حالى كه زير پوشش اين قسم به انواع فساد و خرابكارى و توطئه مشغولند، و در حقيقت از نام مقدس خدا براى جلوگيرى از راه خدا بهره مى‌گيرند.

و در پايان آيه مى‌افزايد: «از اين رو براى آنان عذاب خوار كننده‌اى است» (فلهم عذاب مهين).

آنها مى‌خواستند با اين سوگندهاى دروغين آبرو براى خود فراهم كنند ولى خدا آنها را به عذاب خوار كننده و شديدى مبتلا مى‌سازد.

(آيه ١٧)- و از آنجا كه منافقان غالبا به اموال و فرزندان (سرمايه‌هاى اقتصادى و نيروهاى انسانى) خود براى حل مشكلات تكيه مى‌كنند قرآن در اين آيه مى‌گويد، «هرگز اموال و اولادشان، آنها را از عذاب الهى حفظ نمى‌كند» (لن تغنى عنهم اموالهم و لا اولادهم من الله شيئا).

بلكه همين اموال طوق لعنتى برگردن آنها مى‌شود و مايه عذاب دردناكشان.

و باز در پايان آيه آنها را با اين جمله تهديد مى‌كند: «آنها اهل آتشند و جاودانه در آن مى‌مانند» (اولئك اصحاب النار هم فيها خالدون).