برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٠ - فضيلت تلاوت سوره

از مجموعه رواياتى كه در اين زمينه رسيده استفاده مى‌شود كه اين سوره از اهميت خاصى برخوردار است، تا آنجا كه در حديثى از على عليه السّلام مى‌خوانيم:

«اين سوره محبوب پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود.»

بسم الله الرحمن الرحيم‌ به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

(آيه ١)- خداوند بزرگ را تسبيح گوى! اين سوره كه در حقيقت عصاره مكتب انبيا و دعوت پيامبران است از تسبيح و تقديس پروردگار شروع مى‌شود و در آغاز روى سخن را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كرده، مى‌فرمايد: «منزه شمار نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را» (سبح اسم ربك الاعلى).

يعنى؛ نام خداوند در رديف نام بتها قرار داده نشود، و ذات پاك او را از هرگونه عيب و نقص، و صفات مخلوقها و عوارض جسم و جسمانيت، و هرگونه محدوديت و نقصان منزه بشماريم.

تعبير به «اعلى» بيانگر اين حقيقت است كه او از هر كس و هر چيز و هر چه تصور كنيم، و هر خيال و قياس و گمان و وهم، و هرگونه شرك جلى و خفى برتر و بالاتر است.

(آيه ٢)- و بعد از اين دو توصيف (ربّ، اعلى) در توضيح آن پنج وصف ديگر را بيان مى‌كند كه همگى شرح ربوبيت اعلاى پروردگار است، مى‌فرمايد:

«همان خداوندى كه آفريد و منظم كرد» (الذى خلق فسوى).

نظام عالم آفرينش- كه از بزرگترين منظومه‌هاى آسمانى را شامل مى‌شود تا موضوعات ساده‌اى همچون خطوط سر انگشتهاى انسان كه در آيه ٤ سوره قيامت به آن اشاره شده‌ (بلى قادرين على ان نسوى بنانه)- شاهد گويايى بر ربوبيت او، و اثبات وجود پروردگار است.

(آيه ٣)- بعد از مسأله آفرينش و نظم بندى خلقت، به موضوع برنامه ريزى براى حركت تكاملى، و هدايت موجودات در اين مسير پرداخته، مى‌افزايد: