برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٥ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٢٣)- بعد براى تأكيد ارتباط پيامبر صلّى اللّه عليه و آله با جبرئيل امين مى‌افزايد: «او (جبرئيل) را در افق روشن ديده است»! (و لقد رآه بالافق المبين).

منظور از «افق مبين» همان «افق اعلى» و افق آشكار كننده فرشتگان است كه پيامبر جبرئيل را در آن مشاهده كرد.

(آيه ٢٤)- سپس مى‌افزايد: «و او نسبت به آنچه از طريق وحى دريافت داشته بخل ندارد» (و ما هو على الغيب بضنين).

همه را بى‌كم و كاست در اختيار بندگان خدا مى‌نهد، او مانند بسيارى از مردم نيست كه وقتى به حقيقت مهمى دست مى‌يابند اصرار در كتمان آن دارند، و غالبا از بيان آن بخل مى‌ورزند.

اگر ديگران به خاطر علوم محدودشان چنين صفتى را دارند پيامبر كه سر چشمه علمش اقيانوس بيكران علم خداست از اين گونه صفات مبراست.

(آيه ٢٥)- و نيز مى‌افزايد: «و اين (قرآن) گفته شيطان رجيم نيست» (و ما هو بقول شيطان رجيم).

اين آيات قرآنى هرگز مانند سخنان كاهنان كه از طريق ارتباط با شياطين دريافت مى‌داشتند نمى‌باشد، و نشانه‌هاى اين حقيقت در آن ظاهر است، چرا كه سخنان كاهنان آميخته با دروغ و اشتباهات فراوان بود، و بر محور اميال و مطامعشان دور مى‌زند، و اين هيچ نسبتى با قرآن مجيد ندارد.

(آيه ٢٦)- اى غافلان به كجا مى‌رويد؟! در آيات گذشته اين حقيقت روشن شد كه قرآن مجيد كلام خداست، چرا كه محتوايش نشان مى‌دهد كه گفتار شيطانى نيست بلكه سخن رحمانى است، كه به وسيله پيك وحى خدا با قدرت و امانت كامل بر پيامبرى كه در نهايت اعتدال عقل است نازل شده.

در اينجا مخالفان را به خاطر عدم پيروى از اين كلام بزرگ مورد توبيخ قرار داده با يك استفهام توبيخى مى‌گويد: «پس به كجا مى‌رويد»؟ (فاين تذهبون). چرا راه راست را رها كرده، به بيراهه گام مى‌نهيد؟

(آيه ٢٧)- سپس مى‌افزايد: «اين (قرآن) چيزى جز تذكّرى براى جهانيان‌