برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥١ - فضيلت تلاوت سوره

«طغيان» و در حقيقت طغيان مرحله‌اى است بالاتر از ظلم.

(آيه ٣٢)- سر انجام آنها بعد از اين بيدارى و هشيارى و اعتراف به گناه و بازگشت به سوى خدا، رو به درگاه او آوردند، و گفتند: «اميدواريم پروردگارمان (گناهان ما را ببخشد و) بهتر از آن به جاى آن به ما بدهد» (عسى ربنا ان يبدلنا خيرا منها).

«چرا كه ما به او علاقه‌منديم» و به ذات پاكش دل بسته‌ايم و حل اين مشكل را نيز از قدرت بى‌پايان او مى‌طلبيم‌ (انا الى ربنا راغبون).

(آيه ٣٣)- در اين آيه به عنوان يك نتيجه‌گيرى كلى و درس همگانى مى‌فرمايد: اين گونه است عذاب (خداوند در دنيا) و عذاب آخرت از آن هم بزرگتر است اگر مى‌دانستند» (كذلك العذاب و لعذاب الآخرة اكبر لو كانوا يعلمون).

شما نيز اگر به خاطر مال و ثروت و امكانات مادى مست و مغرور شويد، و روح انحصار طلبى بر شما چيره گردد، همه چيز را براى خود بخواهيد، و نيازمندان را محروم كنيد، سرنوشتى بهتر از اين نخواهيد داشت.

(آيه ٣٤)- مى‌دانيم روش قرآن اين است كه شرح حال زندگى بدان و خوبان را در مقابل هم قرار مى‌دهد، تا در مقايسه با يكديگر بهتر شناخته شوند.

طبق همين روش بعد از ذكر سرنوشت دردناك «اصحاب الجنّة» (صاحبان باغ خرم و سرسبز) در اينجا به ذكر حال پرهيزكاران پرداخته، مى‌گويد: «براى پرهيزكاران نزد پروردگارشان باغهاى پرنعمت بهشت است» (ان للمتقين عند ربهم جنات النعيم).

باغهائى از بهشت كه هر نعمتى تصور شود كاملترين نوع آن در آنجاست، علاوه بر نعمتهائى كه به فكر هيچ انسانى نرسيده است.

(آيه ٣٥)- ولى از آنجا كه جمعى از مشركان و ثروتمندان خود خواه بودند كه ادعا مى‌كردند همان طور كه در دنيا وضع ما عالى است در قيامت نيز بسيار خوب است، خداوند در اين آيه شديدا آنها را مورد مؤاخذه قرار داده بلكه محاكمه مى‌كند، مى‌فرمايد: «آيا مؤمنانى را (كه در برابر حق و عدالت تسليمند) همچون‌