برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٨ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ١٨)- مرگ بر او، چه نقشه شومى كشيد! در اينجا توضيحات بيشترى پيرامون مردى كه خداوند مال و فرزندان فراوان به او داده بود و او در مقام مخالفت با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله برآمد- يعنى؛ وليد بن مغيره مخزومى- آمده است.

مى‌فرمايد: «او انديشه كرد (كه پيامبر و قرآن را به چه چيز متهم كند؟) و مطلب را آماده ساخت» (انه فكر و قدر).

(آيه ١٩)- سپس براى مذمت او مى‌افزايد: «مرگ بر او باد! چگونه (براى مبارزه با حق) مطلب را آماده كرد» (فقتل كيف قدر).

(آيه ٢٠)- و به عنوان تأكيد مى‌افزايد: «باز هم مرگ بر او، چگونه مطلب (و نقشه شيطانى خود را براى مبارزه با حق) آماده نمود» (ثم قتل كيف قدر).

و اين اشاره به همان چيزى است كه در شأن نزول آمد كه او مى‌خواست افكار مشركان را متحد سازد، تا يك زبان، مطلبى را بر ضد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تبليغ كنند.

اين جمله‌ها دليل بر اين است كه «وليد» در افكار شيطانى مهارت داشت، آن چنان كه فكر و انديشه‌اش مايه تعجب بود.

(آيه ٢١)- سپس مى‌افزايد: «سپس نگاهى افكند» (ثم نظر). و ساخته و پرداخته فكر خود را مورد بازرسى مجدد قرار داد تا از استحكام و انسجام لازم و جنبه‌هاى مختلف آن آگاه و مطمئن گردد.

(آيه ٢٢)- «بعد چهره درهم كشيد و عجولانه دست به كار شد» (ثم عبس و بسر).

(آيه ٢٣)- «سپس پشت (به حق) كرد و تكبر ورزيد» (ثم ادبر و استكبر).

(آيه ٢٤)- «و سر انجام گفت: اين (قرآن) چيزى جز افسون و سحرى همچون سحرهاى پيشينان نيست» (فقال ان هذا الا سحر يؤثر).

(آيه ٢٥)- «اين فقط سخن انسان است» و هيچ ارتباطى با وحى آسمانى ندارد! (ان هذا الا قول البشر).