برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٤ - فضيلت تلاوت سوره

كرده در هم بشكند، يا آفتى بر آن مسلط كنيم كه محصول را از بين ببرد، و نيز مى‌توانيم سيل ملخها را بر آن بفرستيم.

آيا اگر زارع حقيقى شما بوديد اين امور امكان داشت؟ پس بدانيد همه اين بركات از جاى ديگر است.

(آيه ٦٦)- آرى! تعجب مى‌كنيد و به حيرت فرو مى‌رويد و مى‌گوئيد: «به راستى ما زيان كرده‌ايم» و سرمايه ز كف داديم، و چيزى به دست نياورديم‌ (إِنَّا لَمُغْرَمُونَ).

(آيه ٦٧)- «بلكه ما بكلى محروميم» و بيچاره‌ (بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ).

(آيه ٦٨)- اين آب و آتش از كيست؟ در اينجا اشاره به ششمين و هفتمين دليل معاد، در اين بخش از آيات سوره واقعه مى‌كند كه بيانگر قدرت خداوند بر همه چيز و بر احياى مردگان است.

نخست مى‌فرمايد: «آيا به آبى كه مى‌نوشيد انديشيده‌ايد»؟ (أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ).

(آيه ٦٩)- «آيا شما آن را از ابر نازل مى‌كنيد؟ يا ما نازل مى‌كنيم»؟ (أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ).

اين آيات وجدان انسانها را در برابر يك سلسله سؤالها قرار مى‌دهد و از آنها اقرار مى‌گيرد، و در واقع مى‌گويد: آيا در باره اين آبى كه مايه حيات شماست و پيوسته آن را مى‌نوشيد هرگز فكر كرده‌ايد؟

اگر مى‌بينيم در آيات فوق فقط روى آب نوشيدنى تكيه شده و از تأثير آن در مورد حيات حيوانات و گياهان سخنى به ميان نيامده به خاطر اهميت فوق العاده آب براى حيات خود انسان است، به علاوه در آيات قبل اشاره‌اى به مسأله زراعت شده بود و نيازى به تكرار نبود.

(آيه ٧٠)- سر انجام در اين آيه براى تكميل همين بحث مى‌افزايد: «هرگاه بخواهيم اين آب گوارا را تلخ و شور قرار مى‌دهيم» (لَوْ نَشاءُ جَعَلْناهُ أُجاجاً).

«پس چرا شكر نمى‌كنيد»؟ (فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ).