برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٩ - پاسخ به يك سؤال

و به اين ترتيب پيوند خود را از «خلق» نيز بريده بود.

از اين دو آيه به خوبى استفاده مى‌شود كه عمده اطاعات و عبادات و دستورات شرع را مى‌توان در رابطه با خلق و خالق خلاصه كرد، و عطف «اطعام مسكين» بر «ايمان» اشاره به اهميت فوق العاده اين عمل بزرگ است.

(آيه ٣٥)- سپس مى‌افزايد: «چون عقيده و عمل او چنين بود «از اين رو امروز هم در اينجا يار مهربانى ندارد»! (فليس له اليوم هاهنا حميم).

(آيه ٣٦)- «و نه طعامى جز از چرك و خون» (و لا طعام الا من غسلين).

قابل توجه اين كه كيفر و عمل آنها كاملا با هم متناسبند، به خاطر قطع پيوند با خالق، در آنجا دوست گرم و صميمى ندارند، و به خاطر ترك اطعام مستمندان، غذائى جز چرك و خون از گلوى آنها پايين نمى‌رود، چرا كه آنها سالها لذيذترين طعامها را مى‌خوردند در حالى كه بينوايان جز خون دل طعامى نداشتند.

(آيه ٣٧)- در اين آيه، براى تأكيد مى‌افزايد: «غذائى كه جز خطاكاران آن را نمى‌خورند» (لا يأكله الا الخاطؤن).

كسانى كه با تعمد و آگاهى و به عنوان طغيان و سركشى راه شرك و كفر و بخل را مى‌پويند.

(آيه ٣٨)- اين قرآن قطعا كلام خداست به دنبال بحثهائى كه در آيات گذشته پيرامون قيامت و سرنوشت مؤمنان و كافران بود، در اينجا بحث گويائى پيرامون قرآن مجيد و نبوت بيان مى‌كند، تا بحث «نبوت» و «معاد» مكمل يكديگر باشند.

نخست مى‌فرمايد: «سوگند به آنچه مى‌بينيد»! (فلا اقسم بما تبصرون).

(آيه ٣٩)- «و آنچه نمى‌بينيد» (و ما لا تبصرون).

اين دو تعبير سراسر عالم «شهود» و «غيب» را شامل مى‌شود.

(آيه ٤٠)- سپس در اين آيه به ذكر نتيجه و جواب اين سوگند بزرگ و بى‌نظير پرداخته، مى‌فرمايد: «كه اين قرآن گفتار رسول بزرگوارى است» (انه لقول رسول كريم).