برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٧ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٢)- «از اين كه نابينائى به سراغ او آمده بود»! (ان جاءه الاعمى).

(آيه ٣)- «تو چه مى‌دانى شايد او پاكى و تقوا پيشه كند»؟ (و ما يدريك لعله يزكى).

(آيه ٤)- «يا (از شنيدن سخنان حق) متذكّر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد» (او يذكر فتنفعه الذكرى).

و اگر صد در صد پاك و با تقوا نشود لا اقل از تذكر پند مى‌گيرد و بيدار مى‌شود، و اين بيدارى در او اجمالا اثر مى‌گذارد.

(آيه ٥)- سپس اين عتاب را ادامه داده، مى‌افزايد: «اما آن كس كه توانگر است» (اما من استغنى).

(آيه ٦)- «تو به او روى مى‌آورى»! (فانت له تصدى).

و اصرار به هدايت او دارى در حالى كه او گرفتار غرور ثروت و خودخواهى است، غرورى كه منشأ طغيان و گردنكشى است.

(آيه ٧)- «در حالى كه اگر او خود را پاك نسازد چيزى بر تو نيست» (و ما عليك الا يزكى).

وظيفه تو تنها ابلاغ رسالت است. خواه از آن پند گيرند يا ملال بنابر اين به خاطر اين گونه افراد نمى‌توانى نابيناى حق طلب را ناديده بگيرى، هر چند هدف تو هدايت اين گردنكشان باشد.

(آيه ٨)- بار ديگر تأكيد و عتاب را از سر مى‌گيرد و همچنان به صورت خطاب مى‌فرمايد: «اما كسى كه به سراغ تو مى‌آيد، و (براى هدايت و پاكى) كوشش مى‌كند» (و اما من جاءك يسعى).

(آيه ٩)- «و از خدا ترسان است» (و هو يخشى).

و همين انگيزه ترس از خداوند او را به دنبال تو فرستاده، تا حقايق بيشترى بشنود و به كار بندد، و خود را پاك و پاكيزه كند.

(آيه ١٠)- «تو از او غافل مى‌شوى» و به ديگرى مى‌پردازى‌ (فانت عنه تلهى).