برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٢٥)- سپس در همين رابطه، به گفتار منكران معاد و پاسخ آنها پرداخته، مى‌فرمايد: «آنها (از روى استهزاء) مى‌گويند: اگر راست مى‌گوئيد اين وعده قيامت چه زمانى است»؟! (و يقولون متى هذا الوعد ان كنتم صادقين).

(آيه ٢٦)- در اين آيه به آنها چنين پاسخ مى‌گويد: «به آنها بگو: علم آن تنها نزد خداست، و من تنها بيم دهنده آشكارى هستم» (قل انما العلم عند الله و انما انا نذير مبين).

و بايد چنين باشد چرا كه اگر تاريخ قيامت معلوم بود هرگاه فاصله زيادى داشت مردم در غفلت فرو مى‌رفتند، و اگر فاصله كم بود حالتى شبيه به اضطرار پيدا مى‌كردند، و در هر حال، هدفهاى تربيتى ناتمام مى‌ماند.

(آيه ٢٧)- در اين آيه، مى‌افزايد: «هنگامى كه آن (وعده الهى) را از نزديك مى‌بينند صورت كافران زشت و سياه مى‌گردد» به گونه‌اى كه آثار غم و اندوه از آن مى‌بارد (فلما راوه زلفة سيئت وجوه الذين كفروا).

«و به آنها گفته مى‌شود: اين همان چيزى است كه تقاضاى آن را داشتيد»! (و قيل هذا الذى كنتم به تدعون).

(آيه ٢٨)- اين آيه و دو آيه بعد كه آخرين آيات سوره «ملك» است و همه با كلمه «قل» خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شروع مى‌شود ادامه بحثهائى است كه در آيات قبل با كفار شده، كه جنبه‌هاى ديگرش در اين آيات، منعكس است.

نخست به آنها كه غالبا انتظار مرگ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و يارانش را داشتند و گمان مى‌كردند كه با مرگ وى آئين او برچيده مى‌شود و همه چيز پايان مى‌يابد- و غالب دشمنان شكست خورده در باره رهبران راستين هميشه همين انتظار را دارند- مى‌فرمايد: «بگو: به من خبر دهيد اگر خداوند مرا و تمام كسانى كه با من هستند، هلاك كند، يا مورد ترحم قرار دهد چه كسى كافران را از عذاب دردناك پناه مى‌دهد»؟ (قل ا رايتم ان اهلكنى الله و من معى او رحمنا فمن يجير الكافرين من عذاب اليم).

كافران مكه، به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و مسلمانان نفرين مى‌كردند و تقاضاى مرگ او را