برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٨ - لحظه دردناك مرگ!

مى‌آورد، ولى ايمانى كه هرگز مفيد به حال او نخواهد بود.

(آيه ٢٧)- در اين هنگام اطرافيان او سراسيمه و دستپاچه به دنبال راه نجاتى مى‌گردند «و گفته مى‌شود: آيا كسى هست كه (اين بيمار را از مرگ) نجات دهد»؟

(و قيل من راق).

اين سخن را از روى عجز و يأس و بيچارگى مى‌گويند، در حالى كه مى‌دانند كار از كار گذشته است، و از دست طبيب نيز كارى ساخته نيست.

(آيه ٢٨)- در اين آيه به يأس كامل «محتضر» اشاره كرده، مى‌گويد: در اين حال او از زندگى بطور مطلق مأيوس شده «و به جدائى از دنيا يقين پيدا كند» (و ظن انه الفراق).

(آيه ٢٩)- «و ساق پاها (از سختى جان دادن) به هم بپيچد» (و التفت الساق بالساق).

اين به هم پيچيدگى، يا به خاطر شدت ناراحتى جان دادن است، يا در نتيجه از كار افتادن دست و پا و بر چيده شدن روح، از آنها.

لحظه دردناك مرگ!

از قرآن به خوبى استفاده مى‌شود لحظه مرگ، لحظه سخت و دردناكى است ولى از روايات اسلامى استفاده مى‌شود كه اين لحظه بر مؤمنان راستين آسان مى‌گذرد، در حالى كه براى افراد بى‌ايمان سخت دردناك است.

از جمله در حديثى از امام صادق عليه السّلام مى‌خوانيم كه فرمود: «مرگ نسبت به مؤمن همچون عطر بسيار خوشبوئى است كه آن را مى‌بويد و حالتى شبيه خواب به او دست مى‌دهد، و درد و رنج بكلى از او قطع مى‌شود! و نسبت به كافر مانند گزيدن افعى‌ها و عقرب‌ها و يا شديدتر از آن است»!

(آيه ٣٠)- در اين آيه، مى‌فرمايد: «مسير (همه خلايق) در آن روز به سوى (دادگاه) پروردگار توست» (الى ربك يومئذ المساق).

آرى! همه به سوى او باز مى‌گردند و در دادگاه عدل او حاضر مى‌شوند و تمام خطوط به او منتهى خواهد گشت.

اين آيه هم تأكيدى بر مسأله معاد و رستاخيز عمومى بندگان است، و هم‌