برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٨ - فضيلت تلاوت سوره

چنين نقل مى‌كند: «هنگامى كه بهشتيان در بهشت هستند ناگهان نورى همچون نور آفتاب مشاهده مى‌كنند كه صحنه بهشت را روشن ساخته، بهشتيان به رضوان (فرشته مأمور بهشت) مى‌گويند: اين نور چيست با اين كه پروردگار ما فرموده: «در بهشت نه آفتاب را مى‌بينند و نه سرما را»؟

او در پاسخ مى‌گويد: «اين نور خورشيد و ماه نيست، ولى على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام خندان شده‌اند و بهشت از نور دندانشان روشن گشته است»!

(آيه ١٤)- در ادامه اين نعمتها مى‌افزايد: «و در حالى است كه سايه‌هاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده، و چيدن ميوه‌هايش بسيار آسان است» (و دانية عليهم ظلالها و ذللت قطوفها تذليلا).

نه مشكلى وجود دارد، نه خارى در دست مى‌رود، و نه احتياج به تلاش و حركتى براى چيدن ميوه‌هاست!

(آيه ١٥)- در اين آيه به توضيح قسمتى از چگونگى پذيرائى از اين ميهمانان بهشتى خدا و وسائل پذيرائى آنها، و پذيرائى كنندگان پرداخته، مى‌فرمايد: «و در گرداگرد آنها ظرفهائى سيمين و قدحهائى بلورين مى‌گردانند» پر از بهترين غذاها و نوشيدنيها (و يطاف عليهم بآنية من فضة و اكواب كانت قواريرا).

(آيه ١٦)- «ظرفهاى بلورينى از نقره! كه آنها را به اندازه مناسب آماده كرده‌اند» (قواريرا من فضة قدروها تقديرا).

در اين ظرفها انواع غذاهاى بهشتى، و در آن قدحهاى بلورين انواع نوشيدنيهاى لذت بخش و نشاط آفرين، به مقدارى كه مى‌خواهند و علاقه دارند موجود است، و خدمتكاران بهشتى پيوسته گرد آنها دور مى‌زنند و به آنها عرضه مى‌كنند.

(آيه ١٧)- سپس مى‌افزايد: «و در آنجا از جامهائى سيراب مى‌شوند كه لبريز از شراب طهورى آميخته با زنجبيل است» (و يسقون فيها كأسا كان مزاجها زنجبيلا).

بسيارى از مفسران تصريح كرده‌اند كه عرب جاهلى از شرابهائى كه آميخته با زنجيل بود لذت مى‌برد زيرا كه تندى مخصوصى به شراب مى‌داد، و قرآن در اينجا از جامهائى سخن مى‌گويد كه شراب طهورش با زنجبيل آميخته است، ولى بديهى‌