برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٣ - فضيلت تلاوت سوره

مى‌پرسند كه در چه زمانى واقع مى‌شود» (يسئلونك عن الساعة ايان مرساها).

(آيه ٤٣)- قرآن در پاسخ اين سؤال براى اين كه به آنها بفهماند كه هيچ كس از لحظه وقوع قيامت با خبر نبوده و نخواهد بود، روى سخن را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كرده، مى‌گويد: «تو را با يادآورى اين سخن چه كار»؟! (فيم انت من ذكراها).

يعنى؛ تاريخ وقوع قيامت حتى از تو پنهان است، تا چه رسد به ديگران، اين از آن علم غيبى است كه از مختصات ذات پروردگار مى‌باشد، و احدى را به آن راهى نيست!

(آيه ٤٤)- سپس مى‌افزايد: «نهايت آن (قيامت) به سوى پروردگار تو است» و هيچ كس جز خدا از زمانش آگاه نيست‌ (الى ربك منتهاها).

اين همان مطلبى است كه در آيه ٣٤ سوره لقمان نيز آمده است: «علم زمان وقوع قيامت تنها نزد خداست».

(آيه ٤٥)- باز براى توضيح بيشتر مى‌افزايد: «كار تو فقط بيم دادن كسانى است كه از آن مى‌ترسند» (انما انت منذر من يخشاها).

وظيفه تو همين انذار و هشدار و بيم دادن است و بس، و اما تعيين وقت قيامت از قلمرو وظيفه و آگاهى تو بيرون است.

(آيه ٤٦)- و سر انجام در آخرين آيه اين سوره براى بيان اين واقعيت كه تا قيامت زمان زيادى نيست، مى‌فرمايد: «آنها در آن روز كه قيام قيامت را مى‌بينند چنين احساس مى‌كنند كه گوئى توقفشان (در دنيا و برزخ) جز شامگاهى يا صبح آن بيشتر نبوده است»! (كانهم يوم يرونها لم يلبثوا الا عشية او ضحاها).

به قدرى عمر كوتاه دنيا بسرعت مى‌گذرد، و دوران برزخ نيز سريع طى مى‌شود كه به هنگام قيام قيامت آنها فكر مى‌كنند تمام اين دوران چند ساعتى بيش نبود.

«پايان سوره نازعات»