برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩ - فضيلت تلاوت سوره

آيه مى‌گويد: ما آنها را آزموديم، «هنگامى كه سوگند ياد كردند: ميوه‌هاى باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستندان) بچينند» (اذ اقسموا ليصرمنها مصبحين).

(آيه ١٨)- «و هيچ از آن استثنا نكنند» و براى مستمندان چيزى فرو نگذارند (و لا يستثنون).

اين تصميم آنها ناشى از بخل و ضعف ايمان آنها بود، زيرا انسان هر قدر هم نيازمند باشد مى‌تواند كمى از محصول يك باغ پردرآمد را به نيازمندان اختصاص دهد.

(آيه ١٩)- سپس در ادامه اين سخن مى‌افزايد: «اما عذابى فراگير (شب هنگام) بر (تمام) باغ آنها فرود آمد در حالى كه همه در خواب بودند» (فطاف عليها طائف من ربك و هم نائمون).

(آيه ٢٠)- آتشى سوزان و صاعقه‌اى مرگبار چنان بر آن مسلط شد كه «آن باغ سرسبز همچون شب سياه و ظلمانى شد» و جز مشتى خاكستر از آن باقى نماند (فاصبحت كالصريم).

(آيه ٢١)- صاحبان باغ به گمان اين كه درختهاى پربارشان آماده براى چيدن ميوه است «صبحگاهان يكديگر را صدا زدند» (فتنادوا مصبحين).

(آيه ٢٢)- و گفتند: «كه به سوى كشتزار و باغ خود حركت كنيد، اگر قصد چيدن ميوه‌ها را داريد»! (ان اغدوا على حرثكم ان كنتم صارمين).

(آيه ٢٣)- به اين ترتيب «آنها (به سوى باغ) حركت كردند در حالى كه آهسته با هم مى‌گفتند:» (فانطلقوا و هم يتخافتون).

(آيه ٢٤)- «مواظب باشيد امروز حتى يك فقير وارد بر شما نشود»! (ان لا يدخلنها اليوم عليكم مسكين).

چنين به نظر مى‌رسد كه به خاطر سابقه اعمال نيك پدر، جمعى از فقرا همه سال در انتظار چنين ايامى بودند كه ميوه چينى باغ شروع شود و بهره‌اى عائد آنها گردد، و لذا اين فرزندان بخيل و ناخلف چنان مخفيانه حركت كردند كه هيچ كس احتمال ندهد چنان روزى فرا رسيده.