برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٢ - فضيلت تلاوت سوره

٤- شتر مى‌تواند هر روز مسافتى طولانى را طى كند، و از زمينهاى صعب العبور، و شنزارهائى كه هيچ حيوانى قادر بر عبور از آن نيست بگذرد، و به همين دليل عربها آن را «كشتى بيابانها» مى‌نامند.

٥- از نظر تغذيه بسيار كم خرج است و هرگونه خار و خاشاكى را مى‌خورد.

خلاصه اين كه ويژگيهاى اين حيوان چنان است كه دقت در آفرينش او انسان را متوجه خالق بزرگى مى‌كند كه آفريننده چنين موجودى است.

ناگفته پيداست منظور از «نظر» در جمله‌ «ا فلا ينظرون» نگاه كردن عادى نيست، بلكه نگاهى است توأم با تفكر و انديشه و دقت.

(آيه ١٨)- و بعد از آن به آسمان پرداخته، مى‌فرمايد: «و (آيا) به آسمان نگاه نمى‌كنند كه چگونه برافراشته شده»؟! (و الى السماء كيف رفعت).

چگونه اين كرات عظيم هر يك در مدار خود ميخكوب شده‌اند؟ و بدون ستونى در جاى خود قرار گرفته‌اند؟ ميليونها سال بر كرات منظومه شمسى مى‌گذرد و محورهاى اصلى حركت اين كرات تغيير نمى‌يابد.

آيا نبايد در باره خالق و مدبر اين جهان بزرگ انديشيد و به اهداف بزرگ و والاى او نزديك شد؟!

(آيه ١٩)- سپس مى‌افزايد: «و (آيا) به كوهها نگاه نمى‌كنند كه چگونه در جاى خود نصب گرديده»؟! (و الى الجبال كيف نصبت).

كوههائى كه ريشه‌هاى آن به يكديگر متصل است، و همچون حلقه‌هاى زره گرداگرد زمين را فرا گرفته، و لرزشهاى ناشى از مواد مذاب درونى، و جذر و مد ناشى از جاذبه‌هاى ماه و خورشيد را به حد اقل مى‌رساند.

«نصبت» از ماده «نصب» به معنى ثابت قرار دادن است، و ممكن است اين تعبير ضمنا اشاره‌اى به كيفيت خلقت كوهها در آغاز آفرينش نيز بوده باشد، همان چيزى كه علم امروز پرده از آن برداشته، و پيدايش كوهها را به عوامل متعددى نسبت مى‌دهد، و انواع و اقسامى براى آن قائل است:

كوههائى كه بر اثر چين خوردگى زمين پيدا شده.