برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨١ - آيا چشم زدن واقعيت دارد؟

(آيه ٣٣)- و در چهارمين وصف اضافه مى‌كند: «و كسانى كه به اداى شهادتشان قيام مى‌نمايند» (و الذين هم بشهاداتهم قائمون).

زيرا اقامه شهادت عادلانه و ترك كتمان آن، يكى از مهمترين پايه‌هاى اقامه عدالت در جامعه بشرى است.

(آيه ٣٤)- در آخرين وصف كه در واقع نهمين توصيف از اين مجموعه است بار ديگر به مسأله نماز باز مى‌گردد، همان گونه كه آغاز آن نيز از نماز بود، مى‌فرمايد: «و كسانى كه بر نماز مواظبت دارند» (و الذين هم على صلاتهم يحافظون). نمازى كه مهمترين وسيله تهذيب نفوس و پاكسازى جامعه است.

البته در نخستين وصف اشاره به «تداوم» نماز بود، اما در اينجا سخن از حفظ آداب و شرائط و اركان و خصوصيات آن است آدابى كه هم ظاهر نماز را از آنچه مايه فساد است حفظ مى‌كند، و هم روح نماز را كه حضور قلب است تقويت مى‌نمايد، و هم موانع اخلاقى را كه سد راه قبول آن است از بين مى‌برد، بنابر اين هرگز تكرار محسوب نمى‌شود.

(آيه ٣٥)- در پايان اين سخن مسير نهائى صاحبان اين اوصاف را بيان مى‌كند، همان گونه كه در آيات گذشته مسير نهائى مجرمان را شرح داد، در اينجا در يك جمله كوتاه و پر معنى مى‌فرمايد: «آنها در باغهاى بهشتى (پذيرايى و) گرامى داشته مى‌شوند» (اولئك فى جنات مكرمون).

چرا گرامى نباشند؟ در حالى كه ميهمانهاى خدا هستند، و خداوند قادر و رحمان تمام وسائل پذيرائى را براى آنها فراهم ساخته است.

(آيه ٣٦)- به كدام رو سفيدى طمع بهشت دارى! در آيات گذشته بحثهائى پيرامون نشانه‌هاى مؤمنان و كفار و سرنوشت هر يك از اين دو گروه آمده است، در اينجا بار ديگر به شرحى پيرامون وضع كفار و استهزاى آنها نسبت به مقدسات باز مى‌گردد.

بعضى گفته‌اند اين آيات در مورد گروههائى از مشركان نازل شده كه وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مكّه آيات معاد را براى مسلمانان مى‌خواند، آنها از هر گوشه و كنار