برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٠ - فضيلت تلاوت سوره

آفرينش وسائلى همچون آهن اشاره كرده، مى‌فرمايد: هدف اين است «تا خداوند بداند چه كسى او و رسولانش را يارى مى‌كند بى‌آنكه او را ببينند» (وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ).

منظور از علم خداوند در اينجا تحقيق عينى علم اوست، يعنى تا آشكار شود چه كسانى به يارى خدا و مكتب او به پا مى‌خيزند و قيام به قسط مى‌كنند و چه كسانى از اين وظيفه بزرگ سرباز مى‌زنند در حقيقت مفهوم اين آيه شبيه همان است كه در آيه ١٧٩ سوره آل عمران آمده.

«ممكن نبود خداوند مؤمنان را به همان صورت كه شما هستيد واگذارد مگر اين كه ناپاك را از پاك جدا كند»! به اين ترتيب مسأله آزمون و امتحان انسانها، و جدا سازى صفوف و تصفيه، يكى ديگر از اهداف بزرگ اين برنامه بوده است.

تعبير به «يارى خداوند» مسلما به معنى يارى دين و آئين و نمايندگان او و بسط آئين حق و قسط و عدل است، و گر نه خداوند نيازى به يارى كسى ندارد، و همگان به او نيازمندند.

لذا براى اثبات همين معنى آيه را با اين جمله پايان مى‌دهد كه: «خداوند قوى و شكست ناپذير است» (إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ).

براى او ممكن است با يك اشاره همه جهان را زير و رو كند و تمامى دشمنان را نابود و اوليائش را پيروز گرداند، ولى هدف اصلى كه ترتيب و تكامل انسانهاست از اين طريق حاصل نمى‌گردد، لذا آنها را دعوت به يارى آئين حق كرده است.

(آيه ٢٦)- پيامبران را يكى بعد از ديگرى فرستاديم! چنانكه مى‌دانيم شيوه قرآن اين است كه بعد از بيان يك سلسله اصول كلى تعليمات خود، اشاره به سرنوشت اقوام پيشين مى‌كند تا شاهد گويائى براى آن باشد، در اينجا نيز بعد از ذكر مسائل پيشين در باره ارسال رسولان همراه بينات و كتاب و ميزان، و همچنين لزوم سبقت مردم بر يكديگر در وصول به غفران پروردگار و سعادت جاويدان، از بعضى از اقوام و پيامبران پيشين نام مى‌برد و اين‌