برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - فضيلت تلاوت سوره

و شكست رو برو شدند، و سر انجام فتح مكه طومار قدرت و شوكت آنها را در هم پيچيد و اسلام در همه جا پيروز گشت.

(آيه ٦)- اين آيه در توصيف زمان وقوع عذاب اخروى آنها چنين مى‌گويد:

«در آن روز كه خداوند همه آنها را بر مى‌انگيزد و از اعمالى كه انجام دادند با خبر مى‌سازد» (يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا).

«اعمالى كه خداوند حساب آن را نگه داشته و آنها فراموشش كردند» (أَحْصاهُ اللَّهُ وَ نَسُوهُ).

و اين خود عذاب دردناكى است كه خداوند گناهان فراموش شده آنها را به يادشان مى‌آورد و در صحنه محشر در برابر خلايق رسوا مى‌شوند.

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «و خداوند بر هر چيز شاهد و ناظر است» (وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ).

آرى؛ حضور خداوند در همه جا و در هر زمان و در درون و برون ما ايجاب مى‌كند كه نه فقط اعمال، بلكه نيات و عقايد ما را شمارش كند و در آن روز بزرگ كه «يوم البروز» است همه را بازگو فرمايد.

(آيه ٧)- سپس براى تأكيد بر حضور خداوند در همه جا و آگاهى او بر همه چيز سخن را به مسأله «نجوى» (گفتگوهاى در گوشى) مى‌كشد، مى‌فرمايد: «آيا نمى‌دانى كه خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه در زمين است مى‌داند» (أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ).

سپس مى‌افزايد: «هيچ گاه سه نفر با هم نجوا نمى‌كنند مگر اين كه خداوند چهارمين آنهاست، و هيچ گاه پنج نفر با هم نجوا نمى‌كنند مگر اين كه خداوند ششمين آنهاست» (ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى‌ ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ).

«و نه تعدادى كمتر و نه بيشتر از آن، مگر اين كه او همراه آنهاست هر جا كه باشند» (وَ لا أَدْنى‌ مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما كانُوا).

«سپس روز قيامت آنها را از اعمالشان آگاه مى‌سازد چرا كه خداوند به هر