برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - فضيلت تلاوت سوره

وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى‌ نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ).

منظور از «نور» تجسّم نور ايمان است، چرا كه در آن روز عقائد و اعمال انسانها تجسم مى‌يابد، ايمان كه همان نور هدايت است به صورت روشنائى و نور ظاهرى مجسم مى‌گردد، و كفر كه تاريكى مطلق است، به صورت ظلمت ظاهرى مجسم مى‌گردد.

اينجاست كه به احترام آنها اين ندا از فرشتگان بر مى‌خيزد: «بشارت باد بر شما امروز، به باغهائى از بهشت كه نهرها زير (درختان) آن جارى است» (بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ).

«جاودانه در آن خواهيد ماند، و اين پيروزى و رستگارى بزرگ است» (خالِدِينَ فِيها ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ).

(آيه ١٣)- اما منافقان كه در تاريكى وحشتناك كفر و نفاق و گناه قرار گرفته‌اند در اين هنگام فريادشان بلند مى‌شود و ملتمسانه از مؤمنان تقاضاى نور مى‌كنند، اما چيزى جز جواب منفى نمى‌شنوند، چنانكه آيه مى‌گويد: «روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى‌گويند: نظرى به ما بيفكنيد تا از نور شما پرتوى برگيريم» (يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ).

يعنى؛ كمى مهلت دهيد تا ما هم به شما برسيم و در پرتو نورتان راه را پيدا كنيم.

در پاسخ به آنها «گفته مى‌شود: به پشت سر خود برگرديد و كسب نور كنيد»! (قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً).

اينجا جاى تحصيل نور نيست، مى‌بايست آن را از دنيائى كه پشت سر گذاشتيد، از طريق ايمان و عمل صالح، به دست مى‌آورديد، اما ديگر گذشته و دير شده است.

«پس (در اين هنگام) ديوارى ميان آنها زده مى‌شود كه درى دارد» (فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ).