برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥ - فضيلت تلاوت سوره

بطورى كه از جمع‌بندى آيات مختلف قرآن در باره سرنوشت كوهها در قيامت به دست مى‌آيد، كوهها مراحلى را طى مى‌كند، نخست كوهها به حركت در مى‌آيد. (طور/ ١٠) سپس از جا كنده و سخت در هم كوفته خواهد شد. (حاقّه/ ١٤) و بعدا به صورت توده‌اى از شنهاى متراكم در مى‌آيد. (مزّمّل/ ١٤) و بعد به صورت پشم زده شده در مى‌آيد كه با تندباد حركت مى‌كند.

(قارعه/ ٥) و سپس به صورت گرد و غبار در مى‌آيد كه در فضا پراكنده مى‌شود.

(واقعه/ ٥ و ٦) و بالاخره چنان كه در آيه مورد بحث آمده تنها اثرى از آن باقى مى‌ماند و همچون سرابى از دورنمايان خواهد شد.

(آيه ٢١)- جهنم كمينگاه بزرگ! بعد از بيان بعضى از دلايل معاد، و قسمتى از حوادث رستاخيز، به سراغ سرنوشت دوزخيان و بهشتيان مى‌رود، نخست از دوزخيان شروع كرده، مى‌فرمايد: «مسلما (در آن روز) جهنم كمينگاهى است بزرگ» (ان جهنم كانت مرصادا).

از اين گذرگاه عمومى احدى از سركشان نمى‌توانند بگذرند، يا فرشتگان عذاب آنها را مى‌ربايند، و يا جاذبه شديد جهنم.

(آيه ٢٢)- «و محل بازگشتى براى طغيانگران»! (للطاغين مآبا).

(آيه ٢٣)- «مدتهاى طولانى در آن مى‌مانند» (لابثين فيها احقابا).

(آيه ٢٤)- سپس به گوشه كوچكى از عذابهاى بزرگ جهنم اشاره كرده، مى‌افزايد: «در آنجا نه چيز خنكى مى‌چشند (كه گرماى وحشتناك دوزخ را فرو نشاند) و نه نوشيدنى گوارائى» كه عطش شديد آنها را تسكين بخشد (لا يذوقون فيها بردا و لا شرابا).

(آيه ٢٥)- «جز آبى سوزان و مايعى از چرك و خون» (الا حميما و غساقا).

و جز سايه دودهاى غليظ و داغ و خفقان‌آور آتش كه در آيه ٤٣ سوره واقعه‌