برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - فضيلت نماز شب

خودخواه و مستكبر در اين جهان.

با اين كه غذاى خشن و گلوگير خود عذابى است اليم، بعد از آن عذاب اليم را جداگانه ذكر مى‌كند، و اين نشان مى‌دهد ابعاد عذاب اليم آخرت از نظر شدت و عظمت بر هيچ كس جز خدا معلوم نيست، و لذا در حديثى مى‌خوانيم كه: روزى يكى از مسلمانان اين آيه را تلاوت مى‌كرد، و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله استماع مى‌فرمود: ناگهان شخص مزبور صيحه‌اى زد و مدهوش شد.

(آيه ١٤)- در اين آيه به شرح روزى مى‌پردازد كه اين عذابها در آن ظاهر مى‌شوند، مى‌فرمايد: «در آن روز كه زمين و كوهها سخت به لرزه در مى‌آيد و كوهها (چنان در هم كوبيده مى‌شود كه) به شكل توده‌هائى از شن نرم در مى‌آيد» (يوم ترجف الارض و الجبال و كانت الجبال كثيبا مهيلا).

(آيه ١٥)- سپس به مقايسه‌اى در ميان بعثت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و مخالفت زورمندان عرب، و قيام موسى بن عمران در مقابل فرعونيان پرداخته، مى‌فرمايد: «ما پيامبرى به سوى شما فرستاديم كه گواه بر شماست، همان گونه كه به سوى فرعون رسولى فرستاديم» (انا ارسلنا اليكم رسولا شاهدا عليكم كما ارسلنا الى فرعون رسولا).

هدف او، هدايت شما و نظارت بر اعمال شماست، همان گونه كه هدف موسى بن عمران، هدايت فرعون و فرعونيان و نظارت بر اعمال آنها بود.

(آيه ١٦)- ولى «فرعون به مخالفت و نافرمانى آن رسول، برخاست و ما او را سخت مجازات كرديم»! (فعصى فرعون الرسول فاخذناه اخذا وبيلا).

نه لشكر عظيم او مانع از عذاب الهى شد، و نه وسعت مملكت و قدرت حكومت و اموال و ثروتشان جلو اين كار را گرفت و سر انجام همگى در امواج خروشان نيل كه به آن مباهات مى‌كردند غرق شدند، شما كه در سطحى بسيار پائينتر از آنها قرار داريد در باره خود چه مى‌انديشيد؟

(آيه ١٧)- سپس روى سخن را به كفار زمان پيامبر اسلام كرده، به آنها چنين هشدار مى‌دهد: «شما (نيز) اگر كافر شويد چگونه خود را (از عذاب الهى) بر كنار