برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٩ - فضيلت تلاوت سوره

كارهاى نادرست منع مى‌كند از آن تعبير به «حجر» شده.

(آيه ٦)- پروردگارت در كمين ظالمان است! به دنبال آيات گذشته كه متضمن سوگندهاى پر معنايى در باره مجازات طغيانگران بود، در اينجا به چند قوم نيرومند از اقوام پيشين كه هر كدام براى خود قدرتى عظيم داشتند، اما راه طغيان و كفر را پيش گرفتند اشاره مى‌كند، و سرنوشت دردناك آنها را روشن مى‌سازد.

مى‌فرمايد: «آيا نديدى پروردگارت با قوم عاد چه كرد؟» (ا لم تر كيف فعل ربك بعاد).

منظور از «رؤيت» (ديدن) در اينجا علم و آگاهى است، منتها از آنجا كه داستان اين اقوام به قدرى مشهور و معروف بوده كه گوئى مردم زمانهاى بعد نيز آن را با چشم خود مى‌ديدند تعبير به «رؤيت» شده است.

«عاد» همان قوم پيامبر بزرگ خدا «هود» بودند و احتمالا حدود هفتصد سال قبل از ميلاد مسيح (ع) وجود داشتند و در سرزمين «احقاف» يا «يمن» زندگى مى‌كردند.

(آيه ٧)- سپس مى‌افزايد: «و با آن شهر ارم با عظمت» (ارم ذات العماد).

«عماد» به معنى ستون اشاره به ساختمانهاى با عظمت و كاخهاى رفيع و ستونهاى عظيمى است كه در اين كاخها به كار رفته بود.

(آيه ٨)- و لذا در اين آيه، مى‌افزايد: «همان شهرى كه مانندش آفريده نشده بود» (التى لم يخلق مثلها فى البلاد).

اين تعبير نشان مى‌دهد كه منظور از «ارم» همان شهر بى‌نظير آنهاست.

(آيه ٩)- سپس به سراغ دومين گروه طغيانگر از اقوام پيشين مى‌رود، مى‌فرمايد: «و قوم ثمود كه صخره‌هاى عظيم را از (كنار) درّه مى‌بريدند» و از آن خانه و كاخ مى‌ساختند (و ثمود الذين جابوا الصخر بالواد).

قوم «ثمود» از قديمى‌ترين اقوامند و پيامبرشان «صالح» (ع) بود، و در سرزمينى به نام «وادى القرى» ميان مدينه و شام زندگى داشتند، داراى تمدّنى پيشرفته و زندگانى مرفّه و ساختمانهاى عظيم و پيشرفته بودند.