برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - فضيلت تلاوت سوره

و غنائمى كه بدون جنگ عائد مسلمين مى‌شود- را ادامه مى‌دهد، كه در حقيقت تفسيرى براى يتيمان و مسكينها و بيش از همه تفسير «ابن السبيل» است.

مى‌فرمايد: اين اموال «براى فقيران مهاجرانى است كه از خانه و كاشانه و اموال خود بيرون رانده شدند» (للفقراء المهاجرين الذين اخرجوا من ديارهم و اموالهم).

«آنها فضل خداوند و رضاى او را مى‌طلبند و خدا و رسولش را يارى مى‌كنند، آنها راستگويانند» (يبتغون فضلا من الله و رضوانا و ينصرون الله و رسوله اولئك هم الصادقون).

در اينجا سه وصف مهم براى مهاجران نخستين بيان كرده كه در «اخلاص» و «جهاد مستمر» و «صدق همه جانبه» خلاصه مى‌شود.

(آيه ٩)- در اين آيه به يكى ديگر از مصارف اين اموال پرداخته، و در ضمن آن توصيف بسيار جالب و بليغى در باره طايفه انصار مى‌كند، و بحثى را كه در آيه قبل در باره مهاجران بود با آن تكميل نموده، مى‌فرمايد: «و براى كسانى است كه در اين سرا [- سرزمين مدينه‌] و در سراى ايمان پيش از مهاجران مسكن گزيدند» (و الذين تبوؤا الدار و الايمان من قبلهم).

تعبير به «تبوّءوا» نشان مى‌دهد كه انصار نه تنها خانه‌هاى ظاهرى را آماده پذيرائى مهاجران كردند كه خانه دل و جان و محيط شهر خود را تا آنجا كه مى‌توانستند آماده ساختند و اينها همه قبل از هجرت مسلمانان مكه بوده است، و مهم همين است.

سپس به سه توصيف ديگر كه بيانگر كل روحيات انصار مى‌باشد پرداخته، چنين مى‌گويد: آنها چنان هستند كه: «هر مسلمانى را به سويشان هجرت كند دوست مى‌دارند» (يحبون من هاجر اليهم).

و در اين زمينه تفاوتى ميان مسلمانان از نظر آنها نيست، بلكه مهم نزد آنان مسأله ايمان و هجرت است، و اين دوست داشتن يك ويژگى مستمر آنها محسوب مى‌شود.