برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠ - فضيلت تلاوت سوره

و به راستى روز سختى است، چرا كه خداوند نيز بر اين معنى صحه گذارده و در آيه ٢٦ سوره فرقان مى‌فرمايد: وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً؛ و آن روز روز سختى براى كافران خواهد بود» چرا كه تمام عوامل ترس و وحشت مجرمان و كافران را احاطه مى‌كند.

ولى از اين تعبير استفاده مى‌شود كه آن روز براى مؤمنان روز سختى نيست!

(آيه ٩)- ماجراى قوم نوح درس عبرتى بود! سنت قرآن بر اين است كه در بسيارى از موارد بعد از انذار كفار و مجرمان شرحى از سرگذشت اقوام پيشين و عاقبت دردآلود آنها را بيان مى‌كند، تا به اينها بفهماند كه اگر به راه نادرست خويش ادامه دهند سرنوشتى بهتر از آنان ندارند.

در اينجا نيز به دنبال بحثى كه در آيات گذشته آمد اشارات كوتاه و در عين حال پر معنى به سرگذشت پنج قوم سركش از اقوام پيشين مى‌كند كه نخستين آنها قوم نوح (ع) است.

مى‌فرمايد: «پيش از آنها قوم نوح (پيامبر خود را) تكذيب كردند» (كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ).

آرى! «بنده ما (نوح) را تكذيب كرده و گفتند: او ديوانه است! و (سپس با انواع آزارها از ادامه رسالتش) بازداشته شد» فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ).

گاه «به او مى‌گفتند: اگر دست از كار خود برندارى سنگسارت مى‌كنيم» (شعراء/ ١١٦) و گاه گلوى او را چنان مى‌فشردند كه بى‌هوش به زمين مى‌افتاد، اما هنگامى كه به هوش مى‌آمد مى‌گفت: «خداوندا! قوم مرا ببخش كه نمى‌دانند».

(آيه ١٠)- سپس مى‌افزايد: هنگامى كه نوح از هدايت آنها بكلى مأيوس گشت «به درگاه پروردگار عرضه داشت: من مغلوب (اين قوم طغيانگر) شده‌ام انتقام مرا از آنها بگير» (فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ).

آنها هرگز در دليل و حجت و برهان بر من غلبه نكرده‌اند ولى از طريق ظلم و جنايت و تكذيب و انكار، و انواع زجر و فشار بر من غلبه كردند، اين قوم ديگر