برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ١٠)- سپس بار ديگر از اطاعت آنها نهى كرده و صفات نه گانه مذمومى را كه هر يك به تنهائى مى‌تواند مانع اطاعت و تبعيت گردد بر مى‌شمرد، مى‌فرمايد:

«و از هر كسى كه بسيار سوگند ياد مى‌كند و پست است اطاعت مكن» (و لا تطع كل حلاف مهين).

(آيه ١١)- سپس مى‌افزايد: «كسى كه بسيار عيبجوست و به سخن چينى آمد و شد مى‌كند» و در اين كار اصرار دارد. (هماز مشاء بنميم).

(آيه ١٢)- در پنجمين و ششمين و هفتمين وصف مى‌گويد: كسى كه «بسيار مانع كار خير و تجاوزگر گناهكار است» (مناع للخير معتد اثيم).

نه تنها خودكار خيرى نمى‌كند و راه خيرى ارائه نمى‌دهد، بلكه سدى است در مقابل خير و بركت ديگران، به علاوه انسانى است متجاوز از حدود الهى و حقوقى كه خدا براى هر انسانى تعيين كرده، و اضافه بر اين صفات، آلوده هرگونه گناهى نيز هست، بطورى كه گناه جزء طبيعت او شده است.

(آيه ١٣)- و سر انجام به هشتمين و نهمين صفات آنها اشاره كرده، مى‌فرمايد: «علاوه بر اينها كينه‌توز و پرخور، و خشن و بدنام است» (عتل بعد ذلك زنيم).

به اين ترتيب قرآن روشن مى‌سازد كه مخالفان اسلام و قرآن و مخالفان شخص پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چگونه افرادى بوده‌اند، افرادى دروغگو، پست، عيبجو، سخن چين، متجاوز گنهكار، بى‌اصل و نسب، و به راستى از غير چنين افرادى مخالفت با چنان مصلح بزرگى انتظار نمى‌رود.

(آيه ١٤)- در اين آيه هشدار مى‌دهد «مبادا به خاطر اين كه صاحب مال و فرزندان فراوان است» از او پيروى كنى‌ (ان كان ذا مال و بنين).

بدون شك پيامبر هرگز تسليم نمى‌شد، و اين آيات در حقيقت تأكيدى است بر اين معنى، تا خط مكتبى و روش عملى او بر همه آشكار گردد، و هيچ كس از دوست و دشمن چنين انتظارى نداشته باشد.

(آيه ١٥)- اين آيه عكس العمل اين گونه افراد را كه داراى چنين صفات‌