برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - فضيلت تلاوت سوره

بار ديگر ميوه در اينجا مطرح شده است؟

در پاسخ مى‌گوئيم: اما اين كه بعضى از ميوه‌ها بالخصوص ذكر شده مانند انگور و زيتون و خرما (به قرينه درخت نخل) به خاطر اهميت فوق العاده‌اى است كه از ميان ميوه‌ها دارند، و اما اين كه چرا «فاكهه» (ميوه) جداگانه از «حدائق» (باغها) ذكر شده؟ ممكن است به خاطر اين باشد كه باغها منافع ديگرى غير از ميوه نيز دارند، منظره زيبا، طراوت و هواى سالم و مانند آن.

از اين گذشته برگ بعضى از درختان و ريشه و پوست بعضى ديگر، جزء مواد غذائى هستند (مانند چاى و دارچين و زنجبيل و امثال آن) به علاوه برگهاى بسيارى از درختان خوراك مناسبى براى حيوانات است و مى‌دانيم آنچه در آيات فوق آمده، هم خوراك انسان را شامل مى‌شود، هم خوراك حيوان را.

(آيه ٣٢)- و لذا در اين آيه مى‌افزايد: «تا وسيله‌اى براى بهره‌گيرى شما و چارپايانتان باشد» (متاعا لكم و لانعامكم).

«متاع» هر چيزى است كه انسان از آن متمتع و بهره‌مند مى‌شود.

(آيه ٣٣)- صيحه رستاخيز: بعد از ذكر قسمت قابل توجهى از مواهب الهى و نعم دنيوى، به بيان معاد و گوشه‌اى از حوادث رستاخيز و سرنوشت مؤمنان و كافران مى‌پردازد، تا از يكسو اعلام كند كه اين مواهب و متاع هر چه باشد زود گذر است و نقطه پايانى دارد، و از سوى ديگر وجود اينها دليلى است بر قدرت خداوند بر همه چيز و بر مسأله معاد.

مى‌فرمايد: «هنگامى كه آن صداى مهيب [- صيحه رستاخيز] بيايد» كافران و مجرمان در اندوه عميقى فرو مى‌روند (فاذا جاءت الصاخة).

«صاخّه» در اينجا اشاره به «نفخه دوم صور» است، همان صيحه عظيمى كه صيحه بيدارى و حيات مى‌باشد و همگان را زنده كرده، به عرصه محشر دعوت مى‌كند.

(آيه ٣٤)- و لذا بلافاصله بعد از آن مى‌افزايد: «در آن روز كه انسان از برادر خود مى‌گريزد» (يوم يفر المرء من اخيه).