سواره، پياده، تيراندازى و امثال آن. براى تصدى هر مأموريت يا تخصص، شروطى خاص وجود داشت.
رسول خدا (ص) مأموريت شناسايى را به آن دسته از افراد خبره و مورد اعتمادى مى‌سپرد كه نسبت به ديگران در نگهدارى اسرار نظامى رازدار، در برابر سختيها بردبار و در برابر گرسنگى و تشنگى شكيبا بودند، مانند عبدالله بن جحش، حباب بن منذر، زبير بن عوام، حذيفه بن يمان و ديگران.
هنگام تعيين فرماندهان واحدهاى رزمى، به آگاهى آنان نسبت به نبرد، مسائل زمين و دشمن توجه مى‌فرمود. از جمله اين فرماندهان اسلام زيد بن حارثه، عمرو بن عاص، خالد بن وليد و ديگران بودند. اما براى پرچمدارى مردانى استوار و شجاع مثل على بن ابى‌طالب، حمزة بن عبدالمطلب و مصعب بن عمير و ديگران را تعيين مى‌فرمود. تيراندازان سپاه اسلام در كار خود ماهر بودند، مثل سعد بن ابى‌وقاص، و شمشيرزن‌ها با چگونگى استفاده از شمشير به خوبى آشنايى داشتند، مانند ابودجانه؛ و سواران در پيكار با اسب مهارت ويژه داشتند.
مهارتهاى يادشده بدون توجه به معيارهايى همچون خويشاوندى، سابقه، سن و يا جايگاه اجتماعى به افرادِ با صلاحيت واگذار مى‌شد، مانند انتخاب زيد بن حارثه به فرماندهى جنگ موته، اسامة بن زيد به فرماندهى جنگ أبنى. همچنين آن حضرت فرماندهى يكى از سريه‌ها را در حالى به عمرو عاص سپرد كه افرادى مثل ابوعبيده جراح وى را همراهى مى‌كردند و ابوسلمة بن عبدالاسد مخزومى را در حالى به فرماندهى گماشت كه افرادى با موقعيت اجتماعى بهتر زير فرمانش بودند.
٨- ١. حفظ وحدت و همبستگى سپاه‌ فرمانده كل سپاه اسلام مسلمانان را از منازعه و اختلاف نهى فرمود و ميان آنها الفت ايجاد كرد و به صورت مجموعه‌اى يكپارچه درآورد. آن حضرت با صرف نظر كردن از قتل عبدالله بن أبىّ و توصيه به مدارا و خوشرفتارى با وى، از فتنه‌اى كه پس از غزوه بنى مصطلق بر اثر منازعه ميان دو تن از مهاجر و انصار نزديك بود برپا شود و شيرازه سپاه اسلام را بگسلد جلوگيرى نمود.
همچنين از خطاى ابولبابه در هنگام مشورت با بنى قريظه و گناه نامه نوشتن حاطب بن ابوبلتعه‌