آيين نبرد در عصر پيامبر(ص)

آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ١٢٣

٢٧- ١. گزارشهاى روزانه‌ گزارش روزانه سندى است كه وضعيت جنگى، مادى و معنوى، نيازمنديها و پيشنهادهاى نيروها را تبيين مى‌كند. اين گزارش در پايان هر روز تنظيم و به فرماندهى كل تقديم مى‌گردد.
پيامبر خدا (ص) به منظور آگاهى پيوسته از وضعيت نيروها، از فرماندهانش مى‌خواست كه گزارش مأموريتهاى جنگى خود را به ايشان تقديم دارند. گزارش روزانه به طور معمول شفاهى بود. همچنين ضرورتى نداشت كه همانند گزارشهاى ارتشهاى نوين امروزى، روزانه به عرض برسد، بلكه به حسب ضرروت يا در پايان مأموريت يا در پايان روز جنگ تقديم مى‌گشت.
گزارش روزانه به همراه رزمنده‌اى سواره يا پياده فرستاده مى‌شد.
مضمون گزارشها را فعاليت يگانهاى رزمى بويژه مراقبت و شناسايى، هجوم عليه دشمن، نتايج نظامى حاصل از جنگ بويژه خسارتها و غنائم، و پيشنهاد در مورد تقويت نيروها و امدادرسانى لازم به آنها تشكيل مى‌داد.
٢٨- ١. تحليل نبردها در جبهه‌هاى جنگ‌ رسول خدا (ص) در چندين جبهه جنگيد كه از جمله آنها قريش، قبايل عربى، يهود و روم را مى‌توان نام برد. بدين منظور چندين نبرد به پا ساخت و در نهايت به پيروزى دست يافت [كه تحليل آنها به شرح زير است:] يكم- جبهه قريش‌ فرمانده كل سپاه اسلام پيش از آغاز هر يك از نبردها چندين سريه را اعزام مى‌داشت تا هدفهاى زير را تأمين كنند:
١. شناسايى ميزان قدرت قريش و ضعيف كردن روحيه آنان.
٢. تهديد كاروان‌هاى بازرگانى.
٣. اظهار قدرت سپاه اسلام.
٤. تثبيت رهبرى جديد در مدينه و مشروعيت بخشيدن به آن براى رهبرى عرب به جاى قريش.
قريش پس از شنيدن اين اخبار به نابودى خود يقين پيدا كرد و براى نابودى سپاه اسلام يا محدود ساختن دامنه نفوذ آن سرگرم توطئه‌چينى شد و به دنبال آن جنگ بدر را به پا كرد. اين‌