٨. آماده‌سازى نيروها از نظر روحى و تشويق آنان به نبرد.
٩. قرار دادن سيستم شناسايى.
١٠. تعيين رمز شروع نبرد.
١١. تعيين شيوه‌هاى همكارى ميان افراد، مثل جنگ بدر، يا ميان واحدها، مثل سريه طفيل بن عمرو و ميان فرماندهى‌هايى كه پس از جنگ حنين به طايف پيوستند، يا ميان تشكيلات، همانند نيروهايى كه در غزوه فتح به مكه وارد شدند.
١٢. صدور توصيه‌هايى مربوط به تيراندازى يا هجوم يا شيوه‌اى كه رزمنده بايد در مقابل دشمن اتخاذ كند.
١٣. تعيين زمان آغاز جنگ كه پيش از آمادگى كامل دشمن و در تاريكى شب انجام مى‌شد.
١٤. مذاكره با دشمن از ديگر كارهايى بود كه در منطقه استقرار و در مقر فرماندهى انجام مى‌شد.
١٥- ١. سرى بودن كارهاى جنگى‌ رسول خدا (ص) تلاش فراوان مى‌ورزيد تا عمليات جنگى را پنهان نگه دارد و براى تحقق اين هدف اقدامهاى چندى را به اجرا درمى‌آورد، مثل پنهان نگه داشتن اقدامهاى مقدماتى در سريه عبداللّه بن جحش و در غزوه فتح و غيره.
جز شمارى اندك از افرادِ موصوف به رازدارى و پنهان كارى، كسى بر نيّات آن حضرت آگاه نبود. ديگر از اقدامهاى آن حضرت در اين باره اينها بود:
١. صدور فرمانهاى كوتاه به فرماندهان عمليات.
٢. همراه ساختن نامه با فرمانده يا دادن آموزشهاى شفاهى.
٣. تعيين زمان اجراى مأموريت.
٤. تعيين جهت و سويى كه نيروهاى عمل كننده براى گمراه ساختن دشمن بايد بپيمايند.
٥. پنهان نگهداشتن غزوه‌ها.
٦. فرمان حركت پنهانى و عدم اعلام هدف مگر در هنگام مناسب.
٧. ارسال جاسوسان و عناصر اطلاعاتى.