آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ٥٠

پيوستند و نيز در سايه پرورش در شرايط سخت طبيعى، زمين بد، آب و هواى خشك و گرم، خود را بر شكست دادن دشمنان توانا يافتند. «١» يكى از ويژگيهاى عربها اتحاد مقطعى‌شان در برخى جنگها در برابر دشمنان خارجى بود، مثل نبرد ذى‌قار كه پس از جنگ عين اباغ روى داد و پيروزى با عربها بود، اما در جنگ با خودشان پراكنده بودند و همين امر موجبات ناتوانى و شكست آنان را فراهم مى‌ساخت. «٢»