و عُوال و سريه ابوعبيدة بن جراح كه بلافاصله پس از آن به وقوع پيوست، در يك ماه اتفاق افتاد. در خلال اين مدت (فاصله ميان غزوه‌ها) نيروهاى رزمى براى نبرد با دشمن آماده مى‌شدند و پيش از نبرد، چندين سريه جنگى براى آموزش اعزام مى‌شد، چنان كه پيش از دو غزوه بدر و فتح اعزام شد.
تداوم آموزش آثار مثبت زير را به بار مى‌آورد:
١. افزايش دقت و استوارى در كارهاى فردى و گروهى؛ چنان كه دقت و استوارى در سريه‌هاى بعدى زيد بن حارثه بيش از سريه‌هاى اوليه وى بود يا در جنگ دژها، جنگ خيبر از دقت و استوارى بيشترى نسبت به جنگهاى بنى‌قريظه، بنى‌نضير و بنى‌قينقاع برخوردار بود.
٢. از بين بردن ترس از مرگ در هنگام رويارويى با دشمن؛ براى نمونه، در جنگ بدر، سپاه اسلام دست يافتن بر كاروان قريش را بيش از جنگ دوست مى‌داشت و از رويارويى با دشمن بيمناك بود، در حالى كه در غزوه احد ترس رزمندگان زايل شده بود و بيشترشان مايل بودند كه در بيرون شهر با دشمن درگير و با خطر مواجه شوند.
٣. تقويت روحيّه و اميدوار ساختن رزمندگان به پيروزى؛ مثل نبردهاى حنين و احزاب.
٤. كسب سرعت عمل در كارهاى نظامى با حفظ دقت و حسن انجام كار؛ مانند غزوه سويق، و جنگ بنى محارب و ثعلبه در غزوه ذات الرقاع و سرعت حركت و اجابت فرمان در غزوه بنى قريظه.
٥. اعطاى قدرت به فرماندهان براى اخذ تصميمات سريع در شرايط دشوار و متحول؛ مثل غزوه‌هاى احد و حنين هنگامى كه سپاه، متفرق و نيروى رزمندگان تجزيه شده بود.
٣. اداره تسليحات‌ اداره تسليحات اداره‌اى است كه تأمين ذخائر و ساز و برگ نظامى را از طريق ساختن، خريدن و به غنيمت گرفتن، و توزيع آنها را بر عهده دارد. اين اداره همچنين با مشاركت اداره تداركات، اسلحه نيروها را پشتيبانى مى‌كند و با همكارى اداره آموزش اين سلاحها را آموزش مى‌دهد. محافظت، تخليه، بازسازى و انبار كردن سلاح نيز بر عهده اين اداره است.