آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ٦٨
تأثير عوامل معنوى در همه نبردهاى آن حضرت آشكار بود و به انقلابيون نيرو مىبخشيد و دشمنان را تضعيف مىكرد و با همدستى عوامل مادى نيرويى پديد مىآورد كه شكست دشمن را تضمين مىكرد. رسول خدا (ص) براى شكست كامل دشمن همه اين نيروها را در مواضع ضعيف و حساس دشمن به كار مىگرفت تا از درون و برون دستخوش فروپاشى شود.
عوامل زير موجب امتياز انقلاب اسلامى رسول خدا (ص) است و برجستگىهاى علمى ويژهاى بدان مىبخشد:
١. گزينش عوامل مناسب.
٢. متقاعد ساختن مردم به عادلانه بودن انقلاب.
٣. بسيج همه جانبه و همگانى.
٤. ايجاد محبت و دوستى ميان مردم.
٥. جهت دادن به نيروهاى نظامى و غير نظامى به سوى هدفى يگانه.
٦. دوستيابى.
٧. رسواسازى سركشان و مستبدان.
٨. نشان دادن برتريهاى نظام اسلامى بر نظام شرك و ديگر نظامها.
٩. آموزش و نشر عقيده جديد.
١٠. محبوب جلوه دادن ايمان و منفور نماياندن كفر.
١١. ارائه نمونه عالى و اسوه حسنه در رهبرى.
١٠- ٣. جنگ روانى جنگ روانى مجموعه فعاليتهايى است كه يكى از طرفين مخاصمه براى تأثيرگذارى بر طرف ديگر و با هدف سست كردن اراده، تفكر و نيروى مادى و معنوى او انجام مىدهد.
از ديدگاه حضرت محمد (ص)، جنگ روانى نه تنها مهمترين جنگ، بلكه محور همه فعاليتهاى نظامى آن حضرت عليه دشمنان بود. آن حضرت جنگ روانى را طراحى و اجرا كرد و مخالفان را چنان ترسانيد كه ياراى ايستادگى در مقابل سپاه وى را از دست دادند. پيامبر گرامى اسلامى از جنگ روانى چنين تعبير فرموده است: «با رُعب يارى شدم».