كارهايشان به او تأسى مى‌جستند و همانطور كه در جنگهاى بدر و احد ديده شده است، بدون مشورت با آنان به هيچ كارى اقدام نمى‌كرد. اين رابطه پيوسته بر پايه انسانيت، رحمت، آرامش، مهربانى، اصلاح و جوانمردى، يارى ستمديده، همكارى در نيكيها، مبارزه با ستم و مساوات ميان مردم استوار بود و همه قشرهاى جامعه را در بر مى‌گرفت.
پيامبر خدا (ص) براى نيل به اين هدف ناچار بايد مردم را در يك جبهه متحد مى‌ساخت.
از اين رو، به دلهايشان الفت بخشيد، ميان آنان برادرى ايجاد كرد و به سستى و دودلى آنان پايان داد و مردم را گرد شمع وجود خويش جمع كرد و همگان به رهبرى او رضايت دادند و اقدامهاى آن حضرت مورد پذيرش عموم قرار گرفت. اين امر به حضرتش فرصت مى‌داد كه در نبردهاى سرنوشت‌ساز داخلى و خارجى پيروز شود. او به راستى اعجاب همه آيندگان را برانگيخته است؛ به طورى كه همه پژوهشگران و كسانى كه تاريخ زندگانى او را مورد مطالعه قرار داده‌اند بدان اعتراف مى‌كنند.
مايكل هارت آمريكايى مى‌گويد: «شايد اينكه من محمد را به عنوان نخستين مرد بزرگ تاريخ برگزيده‌ام خوانندگان را به شگفتى وادارد، اما بايد دانست كه او يگانه مرد جاويد تاريخ است كه به بالاترين سطح موفقيت در هر دو جنبه دينى و دنيوى نايل آمده است».
مونتگمرى وات انگليسى مى‌گويد: «آرزومندم كه پژوهش من در باره زندگانى محمد، زمينه شناخت دوباره مردى را فراهم آورد كه از بزرگ‌ترين فرزندان آدم است».
اما چه شد كه من اين موضوع را به عنوان رساله‌ام اختيار كردم؟ انگيزه‌هاى من اينها بودند:
١. اهميت نظامى و تاريخى.
٢. بيان جنبه‌هاى ابتكارى جنگهاى پيامبر (ص).
٣. بيان جنبه‌هاى سازمانى كه عموماً از آن غفلت شده و يا پژوهشگران نظامى از آن به سرعت گذشته‌اند.
٤. جنبه موضوعى دادن به بحث با عنايت به اينكه بسيارى از پژوهشگران و نويسندگان سيره و مغازى مطلب را تنها از جنبه تاريخى دنبال كرده‌اند.
٥. ايجاد نوعى ارتباط انسانى ميان همه ملل جهان.
اينك جوانب ياد شده را به طور اجمال مورد بحث قرار مى‌دهيم.