آيين نبرد در عصر پيامبر(ص)

آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ١١٢

٢١- ١. رمز آغاز جنگ‌ رمز آغاز عمليات از سوى فرمانده كل يا فرماندهان يگانهاى مستقل تعيين مى‌شد و اغلب «الله اكبر» بود كه با صداى بلند ندا داده مى‌شد، به طورى كه همه رزمندگان آن را مى‌شنيدند.
رسول خدا (ص) به خاطر صداى رساى عمويش به او نيابت داد كه رمز پاتك رزمندگان اسلام را در جنگ حنين اعلام كند.
پس از اعلام كلمه رمز سكوت بر همه جا حكمفرما مى‌شد و پيكارگران آرام و بى‌صدا نام خدا را زير لب زمزمه مى‌كردند.
در جنگ بدر در هنگامه شدت جنگ مشركان مى‌گفتند: «آيا نمى‌بينيدشان كه لال هستند و سخن نمى‌گويند و چونان مار لبهايشان را مى‌ليسند». (كنايه از اينكه لب و زبانشان به آرامى حركت مى‌كند).
در جنگهاى امروزى رمز آغاز عمليات برخى از ارتشها با فرياد رزمندگان از پشت سنگرها و يا با شليك هوايى و يا از درون تانكها و دژها اعلام مى‌گردد.
آغاز نبرد با رمز «اللّه اكبر» و يا هر شعار دينى ديگرى روح حماسه و شجاعت را در رزمندگان مى‌دمد و آنان را نترس و بى باك مى‌سازد.
٢٢- ١. مبارزه‌ مبارزه طرفين درگير به اين ترتيب آغاز مى‌شد كه يك يا چند جنگجوى شجاع از سپاه اسلام و همان تعداد از سپاه دشمن بيرون مى‌آمدند. مبارزان گاه پياده و گاهى بر اسب سوار بودند و با سلاح كامل به ميدان آمده، براى رويارويى با طرف مقابل شمشير و يا هر سلاح در دسترس ديگرى را به كار مى‌بردند. آنان در وهله نخست به صورت انفرادى مبارزه مى‌كردند. با كشته شدن يكى از آن دو تن سپاه به جان هم مى‌افتادند و نبرد بالا مى‌گرفت.
در جنگ بدر، سه نفر از مسلمانان به جنگ سه نفر از سپاه شرك رفته، آنان را به قتل رساندند. در [دور نخست‌] جنگ احد نيز يكى از مسلمانان به جنگ يكى از مشركان رفت و با شمشير او را كشت.
فرمانده كل و نيروهاى طرفين شاهد مبارزه جنگجويان بودند. هنگامى كه يك تن از سپاهيان كفر كشته مى‌شد، روحيه سپاه اسلام افزايش مى‌يافت و نشانه‌هاى شكست و ناتوانى در چهره دشمن نمودار مى‌گشت.