فرماندهى منذر بن عمرو ساعدى فرستاده شد، از اهل نجد بيمناك بود و ديديم كه همه اعضاى آن سريه به قتل رسيدند. آن حضرت پس از جنگ احزاب اعلام كرد كه سپاه اسلام به يك سپاه هجومى تبديل خواهد شد و همانطور هم شد. فراست رسول اكرم (ص) در صلح حديبيه به روشنى ديده شد و آينده ثابت كرد كه آن صلح يك پيروزى بزرگ بوده است. در غزوه موته از شهادت فرماندهان سه‌گانه خبر داد و در غزوه تبوك دروازه‌هاى امپراتورى روم را كوبيد تا راه آينده ارتش اسلامى را براى ورود هموار سازد.
همه اينها در سايه فراست خداداى رسول خدا (ص) بود كه همه زمينه‌هاى سياسى، اقتصادى، اجتماعى، نظامى، و افراد و گروهها، صحنه‌هاى داخلى و جهانى، و امور دنيوى و اخروى را در بر مى‌گيرد.
٣. ويژگيهاى علمى‌ ١- ٣. اصول جنگ‌ اصول نظامى‌اى كه رسول خدا (ص) در جنگهايش به كار مى‌گرفت، براى تحقق پيروزى در جنگ، اصولى اساسى به شمار مى‌آيند. هدف آن حضرت در دعوت و مبارزه روشن بود. نيروها را بسيج مى‌كرد و در استفاده از آنها ميانه‌رو بود. از اصل غافلگيرى در زمان و مكان مناسب استفاده مى‌كرد. بر سرعت تأكيد مى‌ورزيد و بدين وسيله جنگ بازدارنده را محقق مى‌ساخت. با جنگهاى پياپى فشار بر دشمن را استمرار مى‌بخشيد، چنان‌كه پيكار ايشان در اثناى نبرد نيز پيوسته و بدون وقفه بود. با همان امكاناتى كه در دسترس داشت نيروهايش را مانور مى‌داد. از آنجا كه براى امنيت نيروهايش اهميت زيادى قائل بود، به كشف و شناسايى دشمن مى‌پرداخت.
ميان رزمندگانى كه در صفوف منظم و در عمق لشكر سازماندهى شده بودند با سواران و تيراندازان هماهنگى ايجاد كرد و براى سپاه خودش جناح راست و جناح چپ و قلب قرار داد. آن حضرت از پراكنده شدن نيروهايش جلوگيرى كرد، زيرا پراكندگى نيروها با سلاح و تجهيزات جنگى موجود آن روزگار متناسب نبود- اصل پراكندگى نيرو با جنگ اتمى جديد متناسب است- آن حضرت روحيه معنوى سپاهش را تعالى بخشيد، به طورى كه از مرگ هراس نداشتند. همچنين امنيت ميدان نبرد را از همه سو تأمين مى‌فرمود.