رسيد، مردم با او به مخالفت برخاستند و او با آنها جنگيد، مأموريتش را تا رسيدن به هدف دنبال كرد و در حفظ آن كوشيد. ولى رسول خدا (ص) رفتار خالد بن وليد را هنگامى كه براى دعوت بنى جذيمه به اسلام فرستاده شد تأييد نكرد، زيرا از هدف اصلى منحرف گشت و بى‌اجازه شمارى از آنها را كشت.
٦- ١. تشويق به نبرد تشويق به نبرد، ترغيب پيكارگران براى بذل كامل توانايى، بالا بردن روحيه، آماده‌سازى روحى آنان پيش از ورود به جنگ و متقاعد كردن آنها به حقانيت و عادلانه بودن آرمانى است كه براى رسيدن به آن مى‌جنگند.
رسول خدا (ص) ضمن تشويق سپاه به مبارزه، آنان را به فداكارى و حماسه آفرينى وامى‌داشت و پاداش مبارزان شكيبا و مخلص را يادآور مى‌شد. تشويقهاى آن حضرت بسيار مؤثر بود، به طورى كه رزمندگان خود را به تنور جنگ انداخته، در طلب دشمن به پيشواز مرگ مى‌رفتند و بسيارى از آنان شجاعتهاى بى‌مانندى از خود به نمايش مى‌گذاشتند. رزمنده‌اى خرمايى را كه در دهان داشت، بيرون مى‌افكند و ديگرى زره از تن بيرون مى‌آورد و با تن برهنه به جنگ مى‌پرداخت و جوانان در جنگ از يكديگر پيشى مى‌جستند. نتيجه آن شد كه گروهى اندك بر گروهى بى‌شمار پيروز گشت.
٧- ١. پرچم و بيرق‌ لواء تنها پرچمى بود (بزرگ‌ترين پرچم) كه آن را يكى از شجاع‌ترين و نيرومندترين افراد سپاه اسلام، در جنگهايى كه فرماندهى كل حضور داشت، حمل مى‌كرد. پرچمداران در غزوه‌هاى گوناگون متفاوت بودند كه از سوى رسول خدا (ص) تعيين مى‌شدند. پرچم رنگ سفيد و شكل مربع داشت.
امّا رايت (بيرق) را شجاع‌ترين و نيرومندترين فرد قبيله حمل مى‌كرد. شكل و رنگ بيرقها با توجه به شمار قبايل شركت كننده در سازمان سپاه تفاوت مى‌كرد و از پرچم كوچك‌تر بود.