آيين نبرد در عصر پيامبر(ص)

آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ١٤٥

فرمانده سپاه اسلام خود به همراه مردم براى استقبال از سپاه موته بيرون رفت، چنان‌كه ابوبكر از سپاه اسامه استقبال كرد.
١٤- ١. سن پذيرش در ارتش‌ ورود به ارتش اختيارى بود و مانند امروز نبود كه مردان به سن معينى برسند تا وارد خدمت سربازى شوند. شرايط پذيرش شهروندان را پيامبر خدا (ص) تعيين مى‌فرمود كه عبارت بود از: داشتن حداقل پانزده يا شانزده سال سن، قوى بودن و داشتن سلامت جسمانى تا بتوانند بجنگند. براى مثال، عبداللّه بن عمر و براء بن عازب را كه براى نبرد در غزوه احد آمده بودند، بازگرداند، ولى در غزوه بدر به عمير بن ابى‌وقاص كه شانزده سال داشت براى شركت در جنگ اجازه داد. ابن عمر مى‌گويد: رسول خدا (ص) در جنگ احد مرا كه چهارده ساله بودم بازداشت، ولى در جنگ خندق كه پانزده سال داشتم، اجازه فرمود.
در روزگار كنونى سن پذيرش در ارتش در كشورهاى مختلف متفاوت است، ولى بيشتر كشورها داشتن هيجده سال سن و سلامتى جسمانى را از شرايط داوطلبان خدمت در نيروهاى مسلح مى‌دانند.
١٥- ١. تعليم و تربيت‌ رسول خدا (ص) به فرهنگ و دانش اهتمام فراوان ورزيد و بر نشر اين دو مقوله بسيار مشتاق بود. به همين منظور سريه منذر بن عمرو ساعدى (بئر معونه) را همراه با هفتاد معلم براى تعليم بنى عامر، و سريه ابومرثد (رجيع) را شامل ده تن قارى براى تعليم قبايل عَضْل و قاره اعزام فرمود. همچنين پس از جنگ بدر سر بهاى اسيران باسواد و تهيدست را تعليم سواد به مسلمانان قرار داد.
١٦- ١. تداركات و پشتيبانى در جنگ پيشگيرانه‌ تدارك اين نوع جنگها كه رسول خدا (ص) عليه دشمنانش به كار مى‌گرفت، به عقبدارى نيرومند نياز نداشت كه بر دوش او سنگينى كند و او را از حركت و مانور در صحنه نبرد باز دارد، بلكه تنها سپاه و يگانهاى بزرگ عقبدار داشتند و در گردانها و دسته‌ها به چشم نمى‌خورد. مسلمانان تنها برخى موارد ساده مورد نياز مانند خرما، برخى غذاها و آب را همراه مى‌بردند و ديگر نيازمنديهاى خود را از منابع موجود محلى تأمين مى‌كردند.