آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ٦٧
١. پاتك، مانند نبرد احد.
٢. پاتك برقآسا، مانند غزوه حنين.
٣. مأموريتهاى ويژه، مانند سريههاى فدائيانى چون عمير بن عدى براى قتل عصما؛ سالم بن عمير براى قتل ابى عفك، محمد بن مسلمه براى قتل كعب بن اشرف و عبدالله بن انيس براى قتل سفيان بن خالد هندلى و عبدالله بن عُتيك براى قتل ابىرافع.
٤. غافلگيرى، مانند غزوههاى دومة الجندل، بنىمصطلق، خندق، بنى قريظه، بنى لحيان و سريههاى عبدالرحمن بن عوف به دومة الجندل، على بن ابىطالب بر سر بنى سعد، بشير بن سعد انصارى بر سر بنى مره و اسامة بن زيد به سوى أُبْنى.
٥. جنگ پيشگيرانه، مانند غزوههاى ذى امّر، بحران، ذات الرقاع، دومة الجندل و بنىمصطلق و سريه ابوسلمه و ابوعبيدة بن جراح براى انتقام از بنى ثعلبه و خَبَط.
٦. جنگ برقآسا، مانند ذات الرقاع، بنى قريظه، ذى قرد و سريه زيد بن حارثه براى تأديب قبيله جذام.
٧. يورش، مانند غزوه ذات الرقاع و ديگر سريهها.
رسول خدا (ص) در سرعت نيز بر دشمن برترى داشت و در زمان و مكان مناسب از آن استفاده مىفرمود و براى كارهايى كه نياز به سرعت داشت نيروهايى را برمىگزيد كه توانايى حسن انجام آن را داشته باشند.
٩- ٣. جنگ انقلابى جنگ انقلابى آيين نبرد در عصر پيامبر (ص) ٧٧ ٣ - ١. برنامهريزى براى شناسايى دشمن ص : ٧٦ عبارت است از برخاستن عليه ستم، و قيام همه جانبه عليه نيروهاى سركش با استفاده از همه نيروها و وسايل در دسترس و اتكا به نيروهاى نظامى و مردمى و بهرهگيرى از قدرت معنوى، آگاهى سياسى يا دينى به عنوان پايههاى پيشبرد انقلاب و تقديم همه گونه فداكارى براى شكست دشمن و پيروزى بر او.
رسول خدا (ص) در جنگ انقلابى خود عليه سركشان، چنان نظاميان و غير نظاميان را از نظر معنوى آماده ساخت كه براى انجام فداكاريهاى بزرگ مالى و جانى آماده باشند، به عادلانه بودن خويش مؤمن گردند و نسبت به رهبرشان ابراز دوستى و مودت و احساس اعتماد كنند.