آيين نبرد در عصر پيامبر(ص)

آيين نبرد در عصر پيامبر(ص) - ضاهر وتر - الصفحة ١٥١

زنى كه در سريه زيد بن حادثه براى تأديب بنى سليم به اسارت درآمده بود، چون اخبار دشمن را به مسلمانان گزارش مى‌داد، رسول خدا (ص) او را آزاد ساخت.
رفتار رسول خدا (ص) با اسيران با مدارا و مهربانى و لطف و انسانيت توأم بود. به مسلمانان توصيه فرمود كه به آنها نيكى كنند و هنگام پيروزى، از آنان گذشت و با شنيدن ناله يكى از آنان، زنجير پاى او را شُل كرد. نتيجه اين حسن رفتار با اسيران استقبال مشتاقانه بيشتر آنها از اسلام بود.
اسيران پس از آنكه به بند كشيده مى‌شدند و آزادى‌شان سلب مى‌گرديد، در مكانى مناسب و با شرايط بهداشتى نگهدارى مى‌شدند. محل نگهدارى يا مسجد بود يا خانه‌هاى تك‌تك رزمندگان و يا اينكه همه در يك خانه نگهدارى مى‌شدند. به بند كشيدن اسيران براى جلوگيرى از فرار آنان بود، چون خانه‌ها براى زندان ساخته نشده بودند و هر لحظه امكان فرار اسير مى‌رفت.
قرآن كريم به اطعام اسير تشويق كرده است. رسول خدا (ص) نيز به اطعام آنان سفارش مى‌فرمود. سپاهيان اسلام اسيران را در خوردن بر خود مقدم مى‌شمردند. براى مثال، عَزيز بن عمير در اسارت، نان و طعام خوب مى‌خورد، در حالى كه اسير كنندگانش از خرما و ته مانده غذاها تغذيه مى‌كردند. رسول خدا (ص) درخواست يكى از اسيران را براى خوردن غذا و احسان نسبت به وى پذيرفت، و از مسلمانان مى‌خواست كه براى ثمامه غذا بياورند و آنان به او شير و غذاهاى لذيذ مى‌دادند.
همچنين به اسيران لباس مناسب پوشانده مى‌شد. رسول خدا (ص) به عباس پيراهنى عطا كرد و به سَفانه دختر حاتم طايى نفقه و پوشاك داد و سپس آزادش فرمود.
اسيران براى افشاى اخبار سرّى نظامى از سوى آن حضرت مجبور نمى‌شدند، ولى چنانچه به قصد گمراه ساختن سپاه اسلام خبرهاى دروغ پخش مى‌كردند، زير فشار قرار مى‌گرفتند يا كتك مى‌خوردند. افشاى اخبار دشمن از سوى اسيران داوطلبانه بود و كسى را به خاطر خوددارى از انجامش كتك نمى‌زدند.
٣. اداره خدمات پزشكى‌ ١- ٣. تعريف و وظايف‌ هدف اين اداره حفظ توانايى رزمندگان است. از اين رو، ضمن ارائه خدمات پزشكى به آسيب ديدگان، مجروحان را براى مداوا، از ميدان نبرد به مراكز پزشكى اعزام مى‌كند.