١٢. گردآورى غنائم و پايبندى به سيستم توزيع آنها.
١٣. جست و جوى آبهاى مناسب و بهداشتى.
١٤. دفن كشتگان و اصول اين كار.
اين امور موجب افزايش توان رزمى سپاه اسلام مى‌گرديد و آن را چنان نيرومند مى‌ساخت كه براى نبرد با هر دشمنى، با آمادگى و تجهيز كامل و پافشارى تمام حضور مى‌يافت.
٢. اداره غنائم‌ اين اداره گردآورى، ساماندهى و توزيع غنائم را برعهده داشت.
١- ٢. تعريف غنيمت‌ غنيمت مالى است كه از اهل جنگ به زور و با شيوه قهرآميز گرفته مى‌شود.
نخستين غنيمتى كه در اسلام گرفته شد، در سال تشريع جنگ يعنى سال دوم هجرت نبوى بود. در اين سال پيامبر خدا (ص) عبداللّه بن جحش را در رأس هشت رزمنده اعزام كرد و ضمن سپردن نامه‌اى به آنها فرمود كه پس از دو روز طى مسافت آن را بگشايند و به مفادش عمل كنند- اين از باب حفظ اسرار نظامى بود- سريه طبق فرمان حركت كرد. پس از گشودن نامه معلوم شد كه براى زير نظر گرفتن كاروان قريش بايد به سوى نخله حركت كنند. مسلمانان نيز چنين كردند و ضمن غافلگير كردن كاروان، همه‌اش را به غنيمت گرفتند.
٢- ٢. راههاى استفاده از غنائم در دارالحرب‌ پس از استيلاى بر غنائم، همه غنائم‌برندگان اعم از توانگر و تهيدست اجازه داشتند براى رفع نيازشان از خوراكيها و آشاميدنيها، و هيزم و علوفه غنيمتى استفاده كنند، زيرا ملزم كردن توانگر به حمل غذا و علوفه از دارالاسلام به دارالحرب، در مدت رفت و آمد، آنها را بشدت به زحمت مى‌افكند. بنابراين در چنان شرايطى، نياز، عمومى است و اختصاص به تهيدستان ندارد.
٣- ٢. قانون تقسيم غنائم‌ رسول خدا (ص) براى سر و سامان دادن به غنائم امر مى‌فرمود كه آنها را در مكانى مناسب گرد