آستانه هلاكت قرار گرفتند. همچنين راه مواصلاتى مدينه نيز براى مدت كوتاهى به وسيله برخى از قبايل بسته شد، ولى رسول خدا (ص) با سركوب آن قبايل راه را گشود.
٤- ١. استراحت‌ استراحت، مدت زمانى بود كه سپاه پس از طى مسافتى معين در استراحتگاه سپرى مى‌كرد. در خلال اين مدت فرمانده كل از افراد بازديد مى‌كرد و رزمندگان به اصلاح تجهيزات خود مى‌پرداختند، مى‌خوردند، مى‌آشاميدند و ظرفهايشان را دوباره پرآب مى‌ساختند و سپس حركت مى‌كردند. به طور معمول در استراحتگاه آب و چراگاه فراوان بود.
نوبتهاى استراحت تابع عواملى چون طول محور حركت، در دسترس بودن آب، صلاحيت زمين براى پنهان شدن و استتار و پراكنده شدن بود.
با توجه به نوع مأموريت و اوضاع و احوال جوّى، استراحت شبانه و گاه روزانه صورت مى‌گرفت. در غزوه دومة الجندل استراحت شبانه انجام مى‌شد و در غزوه فتح به علت شتابى كه سپاه اسلام در پيش گرفته بود، استراحت كوتاه بود. همچنين با توجه به وضعيت جسمانى سربازان و مسافت پيموده شده، استراحت، گاه كوتاه مدت و گاه بلند مدت بود و هرگاه هدف اين بود كه با جديت در پى دشمن برآيند و به او دست يابند، مدت استراحت كوتاه بود. در سريه محمد بن مسلمه براى سركوب بنى بكر كه به منظور غافلگير ساختن دشمن، رزمندگان اسلام روزها استراحت و شبها طى مسير مى‌كردند، اين استراحت طولانى‌مدت بود.
٥- ١. وسايل نقليه‌ در روزگار پيامبر اكرم (ص) وسيله نقليه در درجه اول شتر و سپس الاغ بود. شتر براى مسافتهاى بلند كه به حدود هشتصد كيلومتر مى‌رسيد مورد استفاده قرار مى‌گرفت، مثل غزوه دومة الجندل واقع در فاصله ده منزلى مدينه و هفت منزلى دمشق، يعنى حدود پانزده يا شانزده شب راه، و غزوه موته در نزديكى درعا و سرزمين بلقاء در شام، و غزوه تبوك در نزديكى شام و دوازده منزلى مدينه، و غزوه أبنى، يعنى سرزمين سُراة در ناحيه بلقاء و روستايى در موته ميان فلسطين و بلقاء.
امتياز شتر اين است كه به هنگام پيمودن صحراهاى سوزان، رنج گرسنگى و تشنگى و فشارِ بادهاى سنگين را تحمل مى‌كند.