است، هيچ كس ما را دشمن نمى‌دارد و بر ما حسد نمى‌ورزد، مگر اين كه در روز رستاخيز با تازيانه‌اى آتشين از حوض رانده مى‌شود.» «١»
سرشك خوبان ٤٥ مقدمه دوم: درباره گريستن بر حسين عليه السلام‌

كشتى نجات‌
يكى از مناقب و فضايل امام حسين عليه السلام و منزلت ايشان نزد خداى متعال اين است كه خداى- عزّ و جلّ- آن حضرت و پدر و مادر و برادرش و سلاله پاكشان را كشتى نجات و مايه آمرزش امّت قرار داده است. هر كس به رهنمودهاى آنان تمسّك جويد و بر كشتى نجات سوار شود، هدايت مى‌يابد و گناهانش آمرزيده مى‌شود و هر كس رو برگرداند، در غرقاب پستى و گناه نابود مى‌گردد. در اين باره نيز از پيامبر روايت‌هاى بسيار نقل شده كه نمونه‌هايى از آن در اين‌جا تقديم خوانندگان گرامى مى‌شود.
رافع، خادم ابوذر، گويد:
روزى ابوذر بر آستانه در كعبه ايستاد. حلقه در را گرفت و به آن تكيه داد و گفت: «اى مردم! هر كس مرا مى‌شناسد كه مى‌شناسد و هر كس نمى‌شناسد، بداند كه من ابوذر هستم. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود: «مثل خاندان من مثل كشتى نوح است، هر كس در آن سوار شود نجات مى‌يابد و هر كس رو برگرداند، در آتش افكنده مى‌شود.» همچنين از آن حضرت شنيدم كه فرمود: «خاندانم را نسبت به خود به منزله سر نسبت به بدن و به منزله دو چشم نسبت به سر بدانيد. زيرا هدايت بدن با سر است و هدايت سر، با ديده.» «٢»
ابن مسعود گفته است:
اين امّت، گاه پراكنده مى‌شود و گاه گرد مى‌آيد. هرگاه گرد آمد همراه جماعت باشيد و هرگاه پراكنده شد به خاندان پيامبرتان بنگريد. اگر صلح كردند صلح كنيد و اگر