ما و سيه‌چشمان بهشتى فاصله‌اى نيست، جز اين كه دشمنان با شمشيرهاى‌شان به ما حمله كنند و من مشتاقم كه با شمشيرهاشان هم اينك بر ما بتازند.» چون امام حسين عليه السلام كارش تمام شد، ما داخل شديم و موى سترديم. «١»
سخنان حسين عليه السلام در روز عاشورا
نوه امام سجاد عليه السلام به نقل از آن حضرت گويد: حسين بن على عليه السلام روز شهادتش براى ياران خويش سخنرانى كرد و پس از ستايش و سپاس خداوند فرمود:
«ستايش مخصوص خداست كه بهشت را براى پرهيزگاران و آتش و كيفر را براى كافران قرار داده است. به خدا قسم! ما در اين مسير طالب دنيا نبوده‌ايم تا در كسب خشنودى پروردگارمان دودل باشيم! پس شكيبا باشيد، زيرا خدا با پرهيزگاران است و سراى ديگر براى شما بهتر است.»
ياران گفتند: «ما جان‌فداى توايم.» و در هنگام پيكار، همه آنان پيش از سرورشان به ميدان رفتند و جنگيدند و به شهادت رسيدند. حضرت نيز يك‌يك آنان را نام مى‌برد و برايشان طلب آمرزش مى‌كرد.» «٢»
صبح عاشورا
سيد الشهدا در سپيده‌دم عاشورا يارانش را منظّم كرد و نماز صبح را با ايشان گزارد.
همراهان سى‌ودو سوار و چهل پياده بودند. حضرت شب پيش دستور داده بود، تا پشت خيمه‌ها خندق حفر كنند و آن را از هيزم انباشته سازند، تا هنگام جنگ با دشمن، آن‌ها را آتش بزنند كه از پشت مورد حمله قرار نگيرند؛ و اين پيش‌بينى بسيار سودمند واقع شد.
عمر سعد نيز در روز شنبه «٣» پس از نماز صبح با سپاهش به ميدان آمد. در آن روز