سرشك خوبان - محمودی، محمد باقر - الصفحة ٢٦٩

يزيد نزديك گرديد و اين شعر را خواند:
اوْ قِدْرِ كابى‌ فِضَّةٌ اوْ ذَهَباً فَقَدْ قَتَلْتُ السَّيِدَ الْمُحَجَّبا
قَتَلْتُ ازْكَى النَّاسِ امًّا وَ اباً وَخَيْرُهُمْ اذْ يَذْكُرُونَ النَّسَبا «١»
يزيد گفت: هر گاه دانستى كه او بهترين مردم است. چرا او را كشتى؟ گفت: به اميد جايزه! يزيد دستور داد او را گردن زدند.
در روايت ديگرى آمده است كه پس از ديدن سر حسين، چشمان يزيد پر اشك شد و گفت: بدون كشتن حسين نيز از فرمانبردارى شما خشنود بودم. آنگاه افزود: پايان سركشى و نافرمانى همين است و سپس اين شعر را خواند:
مَنْ يَذُقِ الْحَرْبَ يَجِدْ طَعْمَها مُرّاً وَ تَتْرُكُهُ بِجَعجاعِ «٢»
در روايتى ديگر آمده است كه محفز بن ثعلبه عائذى سر حسين (ع) را نزد يزيد برد و گفت: يا امير المؤمنين سرنادان‌ترين و پست‌ترين مردمان را برايت آورده‌ام! يزيد گفت:
آن‌كه مادر محفز زاييده احمق‌تر و پست‌تر است. ولى گويى اين مرد آيه «تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ» «٣»
را نخوانده است.
آنگاه با چوب خيزران به لبان حسين (ع) اشاره كرد و گفت:
يُفَلِّقْنَ هامًا مِنْ رِجالٍ اعِزَّةً عَلَيْنا وَ هُمْ كانُوا اعَقَّ وَ اظْلَما «٤»
در روايتى ديگر آمده است كه چون باروبنه و باقيمانده خانواده و زنان حسين (ع) را به ريسمان بسته نزد يزيد آوردند امام سجاد (ع) گفت: اى يزيد تو را به خدا سوگند مى‌دهم، آيا مى‌پندارى اگر رسول خدا (ص) ما را چنين به ريسمان بسته ببيند چه خواهد كرد؟ آيا بر ما رحم نخواهد آورد؟ يزيد از شنيدن اين سخن ناراحت شد و دستور داد ريسمان‌ها را پاره كردند. سپس سكينه، دختر امام حسين رو به او كرد و گفت: آيا دختران رسول‌